De dramatische 21ste loopdag...

 

"Mooi Diana, de ohenro plaatst je verder van je dagelijks leven, daardoor dichter bij je wezen. Je bent niet voor niets in het wit gekleed. Je staat dichter bij de Takai (de andere wereld). Je woorden en gevoel gaan daar ook naar toe. Voor je moeder."

Dank je wel, Yvonne voor de uitleg van wat er gisteren met mij gebeurde. Hier heb ik heel veel aan. ❤

Mag ik jullie voorstellen aan Yvonne Schoutsen?

Henro San en schrijfster van het boek "De magie van Shikoku"

Het heeft vandaag de hele dag geregend. En dat zal zo blijven, de komende vijf dagen..wat een beproevingen.  

 

 

In de henro bijbel, de gids der gidsen, kun je twee routes volgen, wanneer je vertrekt vanaf tempel 36; Shoryuji.

Ferry heeft de scenic route gekozen, in Nederland al en aansluitend ook een Ryokan.

De Ryokan is eergisteren gereserveerd en vanmorgen vertrokken we welgemoed uit business hotel Tosa.

Het regende nog net niet.

Twee panden verder is een nieuwe ontbijtplek.

 

Een fusion tussen Japan en het westen.

Lang niet slecht!

 

Absoluut heerlijk brood en gebak.

Gebakken door iemand met kennis en visie. 

Onderweg was het nat, nat, nat 

 

Bij deze rusthut kon je de route nemen over de berg, of vlak(en droog) via de tunnel je weg vervolgen.

We hebben voor de tunnel gekozen, want we zouden ook nog over de "hilly road" met "breathtaking views" gaan.

His masters voice :)

 

Klein tempelcomplex, wel aantrekkelijk, met hoge trappen

 

Deze krab zat op de trap en ging er niet vandoor bij mijn nadering. Integendeel, kijk eens naar de body language ;)

 

Toch maar weer een bloesemboom.

Onze weg was bezaaid met bloesems, want reken maar, dat na 5 dagen regen, alle bloesem uit de bomen geslagen is..

   

Breathtaking views on the hilly road.

Meer short of breath on the way view 

En toen bleek, dat we van de hilly road moesten afdalen tot zeeniveau voor de Ryokan Asahi...

Geen aanrader!!!! Oude meuk en niet eens WiFi!

Ik vrees voor het uur van de waarheid (de prijs)

Hopelijk kunnen we morgen naar de weg teruggebracht worden, anders is de ellende compleet..

Wordt vervolgd

Tanuki

Met dank aan Yvonne Schoutsen

De Tanuki kenmerken heb ik opgezocht en een mooie verklaring gevonden voor dat scrotum: Naast het vrolijke gezichtje en de bolle buik heeft de tanuki een ander opvallend, lichamelijk kenmerk. Ze zijn in het bezit van een zeer fors scrotum. Je zou denken dat er aan deze oversized scrotum nog een waarde vastzit. Die is er ook, maar niet wat je in de eerste instantie misschien in je hoofd had. Het heeft namelijk helemaal niets te maken met vruchtbaarheid of een andere seksuele invloed. Laat ik even beginnen met het feit dat tanuki-beeldjes met grote scrotums pas rond de 19e eeuw in beeld kwamen. Hiervoor was alleen de buik van het wezen vergroot omdat zij het leuk vinden om hierop te trommelen en dit een betoverend geluid blijkt te zijn. Voor de bolle buik was er helemaal niets bijzonders aan het dier te zien, afgezien dan dat het af en toe op zijn achterpoten liep. De uitvergrote scrotum is ontstaan door een spraakverwarring van twee woorden.

In de 19e eeuw maakten Japanse metaalwerkers veel gebruik van tanuki-leer. In lederen tanuki zakjes stopten ze stukjes goud die ze besloegen tot bladgoud. Volgens de beweringen was het leer zo stevig, dat ze een stukje goud zo dun konden slaan dat het wel 8 tatami-matten kon bedekken. Kleine balletjes goud staan bekend als “kin no tama”, testikels als “kintama”.

Omdat de twee woorden qua klank zoveel op elkaar lijken, en de lederen zakjes waar de goudklompjes in werden verwerkt vaak van tanuki-leer waren, werd er een link gelegd naar de tanuki zelf en een enorm scrotum. En zo kwam de scrotum van de tanuki al snel symbool te staan voor voorspoed en langdurige financiële welvaart.

Verdrietig

 

Viooltjes 

Vandaag bij tempel Tanemaji werd ik heel emotioneel..

De tranen stroomden..

 

Gisteren nam ik mij voor om een kaarsje voor mijn moedertje, die in 2000 overleden is, te branden.

Misschien door het voornemen, maar ik was de hele dag met haar bezig.

 

Wanneer je 19 bent en ver weg gaat wonen van je moeder, kom je niet tot gesprekken die je anders wel gevoerd zou hebben..

 

Ik had zo graag nog tegen haar gezegd, dat ik nu veel begrijp; al heel lang, nog voor haar dood, maar ik heb het nooit gezegd, nooit gezegd hoeveel ik van haar hield, nooit gezegd hoe blij ik ben met de wijze waarop zij mij opgevoed heeft.

Het stroomt weer...

 

Ik heb een kaarsje gebrand en een gesprek gevoerd.

Ze heeft het vast gehoord en begrepen. ❤

 

Zo zie ik er van achteren uit.

De stempels heb ik zelf verkozen te laten plaatsen.

 

Nog een view op de enge brug van gisteren.

Vandaag was het warm, maar de zon scheen niet.

Een beetje "bedrukt" weer

 

 

Zo vernuftig, dit! 

Op de onderste foto zie je dat de sluis dicht is, bij het rijstveld

Op de bovenste foto zie je dat de sluis open is en dat het rijstveld volstroomt met water.

 

Bibit, voordat die machinaal in de velden wordt geplant.

Op tv zag ik, dat er een speciale dag is voor de kinderen, om bibit te planten met de hand en om modder te gooien naar volwassenen.

 

Als ik moet kiezen tussen een canta en deze, dan weet ik het wel 😉

 

Hier wordt gember geplant.

Toevallig zei ik vanmorgen tegen Ferry, dat we weinig gember eten hier en zie!

Daar ga ik dus naar op zoek.

 

Zo verfijnd als Japanners kunnen zijn in hun kunstuitingen....dit tuintje zou niet misstaan in de Jordaan. Op de achtergrond een Tanuki.

Vraag mij af, waarom ze altijd afgebeeld worden met een giga scrotum 

Vandaag was verder de dag van de bloesems.

We zijn op bezoek geweest bij tempel 33, 34 en 35.

We slapen in het Tosa business hotel.

De was is in de droger, beneden in de garage en straks gaan we lekker wat eten.

Een uitgebreid gesprek gehad, vandaag, met een car henro. Zijn 7e pelgrimage.

Hij vindt het stoer dat we lopen. Hebben osame fuda (naamkaartjes) uitgewisseld.

 

Nieuwe doppen voor mijn leki's gekocht.

Ferry een nieuw snoertje voor zijn telefoon.

 

To Lawson, or not to Lawson...

Ferry is gek op markten, super- of andersoortig.

Meestal hobbel ik in den vreemde welwillend achter hem aan en laaaaat hem..

Hier op Shikoku kom je om de haverklap, een Lawson, 7/11, K-Mart of family Mart tegen.

Ook hier heb ik het tot vandaag gelaten ondergaan, dat hij het hele assortiment bekijkt, bevoelt, mijn mening vraagt, naar het toilet gaat, koffie bestelt, chocola koopt en alle tijd van de wereld heeft...

Vandaag begon de dag redelijk fris, maar al snel werd het  warmer en warmer..

Weer zo'n Lawson, waarin ik met 8 kg op de rug, in de warmte, al 20 minuten stond te wachten op mijn man die helemaal gelukkig, dezelfde spulletjes aan het bekijken was.

Nu hebben we een eenzijdige afspraak;

Van tevoren weten wat er gekocht moet worden en dan zo snel mogelijk het pand verlaten.

Ferry moet het alleen nog maar met mij eens worden 🙏🏻

We hebben tempel 31, Chikurinji bezocht

Klein, maar fijn!

Alleen maar vanwege de lucht van het hout..

De kersenbloesem begint zich in al haar pracht te vertonen

 

Een paar foto's van Zenjibuji...

Tammy let goed op, waar ze haar voeten neerzet..

Onderweg naar beneden na tempel 32

Ik had zo graag met de ferry naar de overkant gewild, maar helaas was er geen plaats meer in de accomodaties pal aan de overkant.

We zijn in Minshuku Sakamoto en om daar te komen, moesten we over deze brug.

Doodeng! Een smalle brug en ook met een smal looppad. Zeg maar 40 á 50 cm breed.

De grote vrachtwagens denderden rakelings voorbij.

Ik had mijn blik op Ferry's hielen gefixeerd en heb niet op- of omgekeken.

Geen idee van de view! Ik dacht dat de brug de Murato bridge heet...

Shikoku byo..

 

Een Shikoku byo is een Shikoku verslaafde.

Zowel bij de Nederlandse henro, als bij de internationale henro san, zijn er mannen en vrouwen, die zo gauw ze klaar zijn met hun tempelroute, alweer aan het plannen zijn voor de volgende ronde...

 

Het "Westland" van Shikoku; kassen, klaarliggende rijstvelden en sommige rijstvelden al beplant met bibit (jonge rijstplantjes)

Dat bracht mij op de Shikoku byo, want al wandelend en genietend van het zicht op het tere groen van de plantjes, vroeg ik mij af, hoe het landschap zou zijn wanneer de halmen groter waren en hoe, wanneer de halmen zwaar van de rijpe korrels zouden zijn...

Ik denk niet, dat wij weer naar Shikoku zullen komen voor een rondje tempels, maar we zijn allebei wel gecharmeerd van de landschappen, de vriendelijke mensen en de inspanning (jaja!)

 
  

Vandaag drie tempels bezocht.

Kokubunji is favoriet..

Dainichiji was de eerste van vandaag

 

 

En Zenrakuji, tempel 30 de laatste (van vandaag dan hè!)

 

De schoenen van Ferry waren alweer aan nieuwe hakken toe...

 

  

Wachtende op de schoenen, hebben we als avondeten een okonomiyaki gegeten. Superlekker!!

 

Dit is dus ook Japan. Er wordt geanticipeerd! De stoepen zijn smal, dus wordt de bescherming tegen een val in de goot, zodanig bevestigd, dat er nog optimaal gebruik gemaakt kan worden, van de wandelruimte.

Zo droog je champignons in de buitenlucht.

 

Zomaar een landschapje

 We zijn in Kōchi City, dus mag daar een foto van, niet ontbreken natuurlijk!

 

 

Vooruit, nog eentje dan.....