Kokubunji
Probeer wel iedereen in de maling te nemen, door de Camino te lopen enzo, maar als we dan in zo'n hotel zitten als vandaag, dan komt de ware aard boven.
En toch, en toch...vanaf dag een koekeloerde ik naar een ding bij Lawson in de warm-houd vitrine.
Vorige week zei ik tegen Ferry: binnenkort ga ik zo'n hotdog eten.
En ja, vandaag was het zover.
Lekker vies, goedkoop eten.
Ferry zei: en nu zeker elke dag?..........ik denk het niet.
Ik bouw gewoon de lust weer op 😎
Ons hotel boven de kust heet;
Kyūkamura Setouchi Tōyo.
Ligt in het Park Resort Village
We hoopten op een shuttlebus naar het strand, maar nee, misrekening.
Iedereen komt hier natuurlijk met de auto...
En onder andere omstandigheden zou een half uur naar beneden en daarna een uur naar boven geen probleem zijn.....maar zijn wij gestoord, of zo???
Dit hotel is boven ons budget, maar we hebben een aantal keren ver eronder gezeten, dus we kunnen het lijden.
Vanmorgen naar de dienst van 58 geweest.
Prachtig hebben we gechanted met z'n tweetjes.
De preek duurde veel te lang!! Tot de gong, dat het ontbijt op tafel stond...
Gisteravond werd er karate beoefend in de dojo.
Toen moesten we vanmorgen naar beneden..pittigjes!
Het was om 8 uur al bloedje heet. 25 graden.
Steeds de doek om mijn nek nat gemaakt. Daar koel je prima van af.
Volgende fase is: pet vullen met water en dan op je hoofd planten. Is op de Camino reeds vertoond.
Voor hem en voor haar
Op deze zondag, druk druk druk!
De Michi no Eki op de 196 was een welkome onderbreking, na onze vaste koffieprik bij Lawson, eerder op de dag.
Was lunchtijd intussen, voor Nihon is dat rond 12 uur, dus hebben we een soba genomen. Kabeljauw en garnalen.
Asfalt wasemt nog meer hitte uit, dan de eigenlijke temperatuur. Daar is geen lol meer aan.
Ik krijg de neiging om in welk water dan ook, te springen. Echt een tropenkind, hè? ;)
Ik plaats de foto nog van toen ik klappen kreeg 😝
