maandag 24 april 2017

Vandaag, 24 april 2017

Ehime leert mij ook te accepteren dat wat niet helemaal volgens verwachting is...

 
Wat wel geheel volgens verwachting was, is de temperatuur vandaag, aangenaam en de tijd waarop wij  vanmorgen vertrokken uit hotel horror: 6.15 uur.
Weg, weg, weg!

 
Wat volgens verwachting was en zelfs meer dan dat, was het klimmen en het onvermijdelijke dalen, maar voor het zover was, eerst nog bij een Eko no michi, koffie en macha met ichigo! Jawel!

Ichigo=aardbei
Macha=verpakt in een mochi velletje

Eindelijk! Ben er bijkans vijf weken naar op zoek geweest. Na twee keer mazzel, nergens meer te vinden
.
 
-In een super-de-luxe zaak wel macha gevonden, maar gevuld met andere vre se lijk lekkere dingen-

 
 Anyway, voor mij twee, voor Ferry een. 
Heerlijk daar in het vroege ochtendzonnetje gezeten en het leven was weer goed.
Hebben ook maar daar lunch gekocht in de vorm van nori maki.

 
Het was lekker rustig, daar waar wij over de weg gingen.
En anders waren we in de natuur.....het gezang van de vogels! Onbetaalbaar!!
De rivier werd op een gegeven moment een 'constant companion'

 
De enige nog volop bloeiende Sakura, onderweg.
Geen henro gezien, vandaag!

 
Na veel klimmen en dalen kwamen we in Kuma-Kōgen Town

 
Daar is ons hotel: "Garden Time"
We zijn natuurlijk, zonder zak, naar Daihōji, tempel 44
gegaan

 
Al met al toch 25 km gelopen.

Morgen minder, we gaan met de bus naar 45 en lopen terug.
Vervolgens lopen we naar onze slaapplaats.

 
Gisteren hadden ze hier in de stad ook het lente feest, want alles is versierd. Had ik graag hier (ook) meegemaakt...

 
 
 




Het leven gaat gewoon door

De kleine binnentuin van de Ryokan.
 
Er is nog het nodige over onze dag van gisteren te zeggen.
De avond daarvoor zaten we met z'n zessen te eten.
Vijf mannen en ik, dus!
Nadat we klaar waren met eten, bleven de vier mannen doorkletsen tot een uur of 10 :) 
Ferry en ik trokken ons terug
Een van de mannen sprak best goed Engels, dus voor ons was het ook prima. Hij liep terug vanaf 88, net als Elly.

De volgende dag, na het ontbijt van 6 uur, vertrokken we vol goede moed.

De route was gemiddeld qua schoonheid.
Stukken langs de weg en stukken door dorpjes en over het platteland.
De eerste 5 km viel vies tegen.
Ik zei: een charmant stadje?
Dat gold alleen voor het centrum. De stad uit was gruwelijk vervelend en lelijk.

Sssstttttt!!
Kobo Daishi slaapt! We kregen daar ook stempels en een kalligrafie.

 
We konden een stuk door een dorpje.
Een man stopte met zijn fiets en hing een heel verhaal op, over Matsumoto.
Wij snapten er niks van, helaas.
Enfin, hij verontschuldigde zich, sprong op zijn fiets en haalde ons tien minuten later weer in, om ons een blaadje te geven met info over het dorp Niiya en zijn held, Reiji Matsumoto.
Er is een schildering in de kleuterschool, ter inspiratie van de jeugd.

 
Er waren mooie bloemetjes vast te leggen:
Pioenrozen 

 En dubbele anemonen!

Door het bos en langs verwaarloosde rijstvelden...je vraagt je af.....

Tot we kwamen bij sportvelden in Uchiku Town
Ik kon het natuurlijk weer niet laten!
En passant kregen we ook nog twee flesjes water osettai. Heel welkom!

Het was ondertussen zo warm geworden, dat ik water in mijn nek goot, om af te koelen.

Kinderen waren een baseball wedstrijd aan het spelen.
Ouders van de twee teams gescheiden, natuurlijk!

Zo knap bedacht!
Uchiko Town is bekend om zijn wijnen.
Kijk eens hoe de wijnranken omhoog gehouden worden.
Niet zoals in Frankrijk, van onderen af, maar van boven!

 
In Uchiko Town is een 100 jaar oud theater.
We hoopten op een rondleiding, tegen betaling, want dat kan, normaliter.
Vandaag dus niet.
Vanmiddag om 3 uur was er een optreden van Taiko spelers en die waren aan het oefenen.
Enfin, we mochten er toch in, gratis, maar alleen in de zaal en no pictures!

Deze foto is van de buitenkant van het theater.
Binnen kreeg ik nog twee stempels

We begonnen eigenlijk min of meer "fed up" aan de laatste 10 km, toen we geroepen werden.
Een lentefeest van buurtgenoten.

Allemaal erg leuk, sushi, geroosterde tofu, koude thee, kletsen met de mannen die al aardig in de olie waren....
Na een half uur gingen wij verder...
Jullie weten waar naar toe

Buiten zag het er nog veelbelovend uit!