dinsdag 2 mei 2017

Wat een dag...

Deze dag doe ik niet over!

 
Deze foto heb ik gemaakt bij tempel 64; Maegamiji
Daarna ben ik neergezegen, ploffen lukte niet meer vanwege de pijnlijke bilspieren, op een soort bank, onder een afdak.
Het tempelterrein heb ik, van ze lang zal ze leven,  niet gezien.
 Ferry heeft alle rituelen uitgevoerd, want ik was gevloerd en we moesten nog een km naar het slaapadres..

 
Hebben ongeweten en onbedoeld 29 km gelopen vandaag. 😱

 
Morgen, maar dat wisten we, staat er 31 km op het programma en dan vrees ik, dat het ook weer meer worden...
In mijn hoofd ben ik druk aan het nadenken, hoe ik het tij kan keren, maar ondertussen weet ik dat er niks aan te doen is.

 
Welk merk bedoelde je ook alweer?

Het begon vanmorgen om kwart over 7, toen we allebei uitgerust en monter het hotel verlieten.
Wij hadden gedacht, dat we meteen aan het klimmen zouden gaan in het bos, maar we begonnen met 

 
teruglopen naar het pad en daarna 7 km vals plat.
Ik kneep hem als een oude dief voor de henro korogashi en de hele tijd daarna dacht ik: "makkie, in vergelijking met de 12"

 
Bij de 60 was ik heel ontspannen! Wat kon ons nou nog gebeuren?
Nou, wat dacht je van 9.6 km waar we van 11 uur tot kwart over 2 mee zoet waren, naar de 61?

 Ik werd steeds nerveuzer. Het was best een mooi pad, maar mijn focus was op daarna!

 
Onderweg kwamen we Dara en daarvoor Liam tegen.
We kwamen trouwens best veel henro san tegen.
Voornamelijk erg aardige Japanners, jong en ouder, maar ook een stel op de fiets uit Nederland en een ander stel, ook op de fiets uit Amerika.

 
Met Liam, wel wat geroepen, over en weer, maar niet mee gepraat. Ferry herkende hem, ik niet.
Pas toen we Dara tegenkwamen, na een half uur of zo, viel bij mij het kwartje.

 
Anyway, we kwamen Chris en Hanny ook tegen, toen ik een race tegen de klok hield.
Ferry stond er heel ontspannen bij. Vijftig % van ons was niet nerveus.
Om het nog ff erger te maken, liepen we 15 minuten (x2) verkeerd. Pfffffffff!!!!!

 
We hebben het gered, zoals dat heet, maar ik ben geradbraakt!
Vanavond SRL gel voor de knietjes en de voetjes masseren.
Rug moet morgen met yoga weer optimaal worden.

 
Nog nooit zo blij geweest met dit stuk asfalt!

 
We hebben bijzonder lekker gegeten, waar we nu onderdak zijn, maar je kunt er geen peil op trekken. Verhoudingsgewijs betalen we hier teveel voor een 6-tatami kamer.