Vanmorgen om half 8 vertrokken uit Nishi-Yūgyo Center.
Lange route vandaag, 23 km.
Bij de Lawson een soort sinaasappel osettai gekregen van de manager. Volledig onverwacht. Erg lief.
Bij het postkantoor elk een zak snoepjes. :)
Op het hele uur hoor je een deuntje rondgeschald.
Ga ik opnemen, de volgende keer.
Steevast, als ik mijn stempelboek overhandig in de office van de tempel, doe ik dat met twee handen en met de goede kant boven en naar de ontvanger gericht.
Tot op de dag van vandaag, is het met beide handen aangenomen en ook weer met respect aan mij overhandigd?!?!?!?
En opeens was het deze keer niet!?!?
Hoe zit dat nou!
Zelfs bij de Lawson gebeurt het consequent netjes.
Zelfs het geld wordt met respect teruggegeven.
Ook iets opvallends:
Natuurlijk is er heet en koud stromend water op de plekken waar we slapen en in de hotels kunnen we zonder problemen in de morgen weer een snelle douche nemen, zoals we dat gewend zijn.
In de Minshuku, Ryokan en shukubo is het dus een koude douche, want het heet water is NIET meer beschikbaar.
Waarom eigenlijk niet?
We snappen er geen jota van.
Soms kun je merken, dat er in een Minshuku wel een pc is en dat er WiFi is en toch wordt er geweigerd je de code te geven.
Natuurlijk hun goed recht, maar ik begrijp het waarom niet.
Weet je wat heel sympathiek is?
Bij bushaltes waar geen bankje, met of zonder huisje, staat, hebben particulieren stoeltjes en krukjes neergezet. Voor oudere mensen, denk ik en voor vermoeide henro san.
Ferry is buiten, op jacht naar een schoenmaker.
Het is weer zover; hak weggesleten.
Ik hoop dat hij ook hier, in Uwajima, er eentje vindt.
Er wordt om ons heen gefloten door de vogels, dat het een lust is.
Er moet gepaard, eieren gelegd en een familie gesticht worden.Maar eerst moet het vrouwtje gelokt worden, natuurlijk!
Japan, in het Japans, heet Nihon.
Hoe komt men aan de naam Japan?
Het lijkt niet eens op het woord Nihon!!