Gisteren vlak voor we klaar waren met de route
Zo bizar dit!
Om de kraaien af te schrikken, is er een dode kraai opgehangen op die plek...
Pure stress bij de levende kraai, die er maar omheen bleef hippen
Vandaag voor het eerst toerist geweest op Shikoku.
Natuurlijk wel mijn henro hesje aangehouden, omdat, hoe scheef ook, ik er mijn identiteit aan ontleen hier op Shikoku.
Zelfs onder de regenkleding heb ik hem aan. :))
We hebben de trein genomen vanaf station kūkōdori, vlakbij Kirara Onsen, waar we slapen.
We waren er hartstikke vroeg, vanmorgen. Om 11 uur al.
We vertrokken nl gewone tijd, om half 7 al.
Eerst naar een plek, waar een 7-Eleven had moeten zijn, maar nu was er niks op die plek.
Dan maar door naar naar......krijg het mijn bek bijna niet uit, zeg!
Daar ging het blog vlotjes weg.
We gingen voor de 83, Ichinomiyaji.
Voorbij de route stappend, onbedoeld en ongewild, kwamen we bij een huge postkantoor.
Kan niet open zijn, het is pas half 8...toch even kijken...
Verhip, de pakketpost was open!!
Fluks een soort tas/envelop gekocht; (die moeten ze invoeren in Nederland, zo handig!)
Volgegooid met alles dat naar Sakura-sō kon in Tokushima en weggestuurd. Hatsekidee!!
Dat hoefde niet meer in T. City. BAM!
De 83 is een fijne plek. We hebben onze hartsutra met genoegen en bezieling gereciteerd.
Bij de onsen was de normale verwarring, maar we kregen een appartamentje in het hotelgebouw dichtbij de onsen.
En toen konden we naar de trein.
Schoolreisjesgevoel had ik en volgens mij, Ferry ook.
Vijf haltes en we waren er.
In het station liepen we Christina tegen het lijf.
Die had zichzelf ook getrakteerd op een halve vrije dag.
Buiten in de arcade, onderweg naar het Ritsurin park, Astrid, een Nederlandse.
Die was ook klaar voor de dag.
Zij probeert om zondag rond te zijn...
Dat wordt flink doorstappen en klimmen!
We hebben het park helemaal bewandeld.
Een 300 jaar oud park. Prachtig!!
Alle dure hotels zijn er omheen gesitueerd, dus the place to be voor dure toeristen.
Amerikanen, Fransen, Nederlanders en twee Belgische meiskes die gratis slapen bij gastgezinnen.
Zij fietsen Shikoku rond en hadden nog nooit gehoord van hatchi hatchi.
Wij hebben het aan hen geopenbaard.
Terug naar de trein, kwamen we Matt tegen. Die deed iets ingewikkelds...
Wij liepen in-tevreden naar de Onsen terug.
Onze slaapplaatsen zijn tot tempel 88 gereserveerd.
Hallelujah!!
Straks een hapje eten en dit blog onderweg zien te krijgen
Morgen weer een bescheiden wandeling, maar misschien 3 km meer, zonder rugzak, vanwege de slaapplek dichtbij de 84
Deze handschoenen vandaag gekocht
Mijn armen verbrandden te erg
