zaterdag 13 mei 2017

Buitengewoon vreemd...


 Vandaag zijn we naar drie tempels geweest.

 
Tempel 85 Yakuriji, tempel 86 Shidoji en tempel 87 Nagaoji.

 
We lopen de 88 tempelroute, dus kan men rustig aannemen, dat de volgende tempel de laatste is..

 
Wanneer we de route gerond hebben, dan hebben we kechigan.
Dat is een felicitatie waard en dat wordt erkend met een certificaat.

 
Het certificaat kun je halen op de plek waarover je kunt lezen hierboven.

Vanmorgen toen we begonnen te lopen en aankwamen op het punt waar je, links naar boven kon beginnen te lopen, of rechts de cable car omhoog kon nemen, heb ik de zoveelste tweestrijd gestreden en mijn gevoel voor (????) heeft weer gewonnen. 
Ik ben, samen met Ferry, links omhoog gelopen.
Gelukkig maar, want het was prima te doen. 
Nauwelijks sweat. :))))

 
Het regende, laat dat duidelijk zijn.
De godganse nacht en vandaag om 10 uur werd het aarzelend wat droger, maar wel met een luchtvochtigheid van meer dan 90%, bij een temperatuur van 16 graden.
Niks voor jou, Jeanne!

Anyway, ik vond tempel 85 mooi.

 
The main hall (hondō)

De 86 was groen!!!
Jungle groen. Het water om de handen en mond te wassen werd niet ververst, door een stromend kraantje en als tropenkind, was het eerste waar ik aan dacht: muskieten leggen eieren in stilstaand water.
Het stikte er van de muggen, namelijk.
Ik heb mijn handen niet gewassen op die plek...sorry...

 
Onderweg kwamen we een bloeiende Robinia tegen en het asfalt was bedekt net de bloesem.
Rook heerlijk!


Het is zaterdag vandaag, dus veel spelende kinderen.
Kinderen mogen hier gewoon spelen, zonder volwassenen die er als wachters bij staan. Zo heb ik ook gespeeld..

 
Naar de 87, gingen we in sneltreinvaart, met een lunch onderbreking bij Chez Sept Onze.
Stoeltjes op het terras voor en de Tjauw-min goed op temperatuur.

 
Om twee uur klokten we bij de 87.
Om half 3 konden we al terecht bij de Ryokan, die schurkt tegen het tempelterrein.

 

Waarom staat er dat het buitengewoon vreemd is?
Omdat ik helemaal niet het gevoel heb, dat we bijna klaar zijn.....het lijkt eerder, alsof we door- en door- en doorgaan...