Vanmorgen onderweg naar Otera Kōnomineji
Het miezerde helaas nog wel.
Afscheid genomen van Jim Maurice. Hij moest wat sneller vooruit, omdat hij een workshop raw food geeft in Tokyo, binnenkort.
Onderweg...
We liepen eerst met onze backpacks, omdat Ferry niet helemaal terug wilde naar de Minshuku.
Gelukkig kwamen we een oud mannetje in een pick-up truck tegen, die gebaarde dat we in de schuur onze hebi's (zwaarte) konden achterlaten.
Lichtvoetig vervolgden wij onze weg.
Omhoog hebben we het officiële pad zoveel mogelijk gevolgd. Toch fijner dan asfalt.
En toen waren we er opeens..
Zo'n prachtige tuin, met koi (karpers) en bonsai
We waren er nog niet...nog drie hoge trappen te gaan
Wat een prachtige gelaatsuitdrukking!
De wachter..
Een cadeautje!
En toen gingen we weer
De hartsoetra had deze keer een extra dimensie, omdat we die gelijktijdig opzegden met een Japans echtpaar
Het treinstation Van Tōnohama, maar voordat we daar waren, kwamen we op de helling vanaf tempel 27, een oud-collega van Ferry, van Het HCO tegen.
Zij liep naar boven, samen met haar man, Pieter.
Een soort zelfbediening, langs de weg
Om 11 uur hield het eindelijk op met regenen.
De kust was weer prachtig!
Aki!
We zitten in hotel Tamai
En surprise! Wie zijn er ook? Jim en Tammy
Door het glas van het restaurant op de 11e verdieping
Ferry heeft zijn Bento box leeg en ik heb mijn kerrie rijst ook op.
Alles kits!
Geen pijntjes en andere ongemakken...we blijven alert...
This is KŌCHI!