vrijdag 5 mei 2017

Hot, hot, hot!



Er was regen voorspeld voor vandaag en morgen, maar op dit moment, precies 2 uur in de middag, is het alleen maar heet!
Een blauwe lucht, wolkjes, maar zoals het gisteren opbouwde en toch niet ontlaadde, is geen sprake.
Stiekem hoop ik, dat het wel gaat regenen.
We hebben behoefte aan verkoeling.

 
We zijn op ons overnachtingsadres, aan de voet van de Upenji.
We hebben boven een dubbele tatami kamer en er waait een lekker windje naar binnen.
We zijn vroeg aangekomen, want het waren maar een luttel aantal kilometers.

 
Hier op Shikoku wordt er, zogauw je een voet over de drempel hebt, ‘shawa’(shower) geroepen.
Als je niet ogenblikkelijk reageert, wordt het elke drie minuten herhaald.
Je hebt nauwelijks tijd om je spullen neer te zetten....
We moeten wel verschrikkelijk stinken!
Natuurlijk willen we zo gauw mogelijk douchen, wie wil dat nou niet, na zo'n inspanning.
En ik weet bijna zeker, dat we niet stinken.
Enfin, iedereen zijn eigen-aardigheid.

 
Was een heel aardige wandeling vanaf Sankakuji.
Wel een, smalle, asfaltweg, maar aan beide kanten groen.
Heel af en toe een auto henro.
We kwamen op een gegeven moment, helaas, toch weer op een grotere weg uit en belandden in het valse plat.
Vier kilometer lang, tot een tunnel van ca. 800 meter.
Loopt zoo rottig!
Ik ga nog liever een paar honderd meter steil omhoog, dan dit valse plat.

We kwamen in het restaurant Dara en Liam tegen.
We zijn waarschijnlijk op een verkeerde manier begonnen, want vandaag was het leuk.
We hebben elkaar de hand geschud en there was peace!!

 
We gingen wel door de tunnel, omdat er pal daarna een restaurantje zou zijn.
Die was er gelukkig ook! We hebben helemaal geen 7-Eleven, Lawson, Family Mart, of K-Mart in de buurt, vandaag en morgen.
We hopen op onigiri mee, morgen, anders wordt het hongeren.
Lawson en 7-Eleven, zijn tha bomb, wat WiFi betreft. 

 
Gisteren was er inderdaad een Canadees op hetzelfde adres en hij, Jeff, had inderdaad een WiFi ding, maar hij verbruikte meer dan een gig per dag en hij was al gedreigd door de company, eraf gegooid te zullen gaan worden, dus hij kon mij er niet aan hangen. Zelfs niet alleen maar voor die ene keer....
Dus zijn Ferry en ik in de avond, nog even gelopen naar de Lawson om de hoek.
Binnen 5 tellen was het blog weg.

Vanmorgen mocht Jeff wel meerijden in de taxi, naar Sankakuji....voor de helft van de kosten, natuurlijk.

 
Speciale kussentjes voor je stokken @ Minshuku Okada