Viooltjes
Vandaag bij tempel Tanemaji werd ik heel emotioneel..
De tranen stroomden..
Gisteren nam ik mij voor om een kaarsje voor mijn moedertje, die in 2000 overleden is, te branden.
Misschien door het voornemen, maar ik was de hele dag met haar bezig.
Wanneer je 19 bent en ver weg gaat wonen van je moeder, kom je niet tot gesprekken die je anders wel gevoerd zou hebben..
Ik had zo graag nog tegen haar gezegd, dat ik nu veel begrijp; al heel lang, nog voor haar dood, maar ik heb het nooit gezegd, nooit gezegd hoeveel ik van haar hield, nooit gezegd hoe blij ik ben met de wijze waarop zij mij opgevoed heeft.
Het stroomt weer...
Ik heb een kaarsje gebrand en een gesprek gevoerd.
Ze heeft het vast gehoord en begrepen. ❤
Zo zie ik er van achteren uit.
De stempels heb ik zelf verkozen te laten plaatsen.
Nog een view op de enge brug van gisteren.
Vandaag was het warm, maar de zon scheen niet.
Een beetje "bedrukt" weer
Zo vernuftig, dit!
Op de onderste foto zie je dat de sluis dicht is, bij het rijstveld
Op de bovenste foto zie je dat de sluis open is en dat het rijstveld volstroomt met water.
Bibit, voordat die machinaal in de velden wordt geplant.
Op tv zag ik, dat er een speciale dag is voor de kinderen, om bibit te planten met de hand en om modder te gooien naar volwassenen.
Als ik moet kiezen tussen een canta en deze, dan weet ik het wel 😉
Hier wordt gember geplant.
Toevallig zei ik vanmorgen tegen Ferry, dat we weinig gember eten hier en zie!
Daar ga ik dus naar op zoek.
Zo verfijnd als Japanners kunnen zijn in hun kunstuitingen....dit tuintje zou niet misstaan in de Jordaan. Op de achtergrond een Tanuki.
Vraag mij af, waarom ze altijd afgebeeld worden met een giga scrotum
Vandaag was verder de dag van de bloesems.
We zijn op bezoek geweest bij tempel 33, 34 en 35.
We slapen in het Tosa business hotel.
De was is in de droger, beneden in de garage en straks gaan we lekker wat eten.
Een uitgebreid gesprek gehad, vandaag, met een car henro. Zijn 7e pelgrimage.
Hij vindt het stoer dat we lopen. Hebben osame fuda (naamkaartjes) uitgewisseld.
Nieuwe doppen voor mijn leki's gekocht.
Ferry een nieuw snoertje voor zijn telefoon.
7 opmerkingen:
Relativeren en begrip komt volgens mij altijd veel later in je leven.
Geeft niet hoort er bij.
Vermoeidheid kan ook reden zijn om de emoties te laten overheersen. Prachtig hoe je ons van het emotionele naar de dagelijkse realiteit hebt geleid.
Fijne dag.
Vaak gebeurt dit ook bij mensen die in de buurt van de ouders waren tot hun dood. Op latere leeftijd worden we wijzer, denk ik.
De foto's zijn weer prachtig. Jullie slijten nogal wat: de een zijn hakken, de ander de doppen van de stokken. Kun je nagaan hoe ruw het terrein van de wandeling is. Good luck.
Heb je tegen Ferry al gezegd dat je veel van hem houdt, ondanks dat hij er wat vreemd uitziet (laatste foto) 🐰
Fijn om met jullie mee te reizen; prachtige foto's en mooie beschrijvingen en gedachten.
Hartelijke groet, en nog vele mooie dagen, Jan & Mignon
Mooi je herinnering en dank aan je moeder.
Over de Tanuki, zie hier:
http://www.onmarkproductions.com/html/tanuki.shtml
Ik kijk altijd op deze site als in iets over een figuur uit het Japanse pantheon wil weten.
Bezoek ik eindelijk weer eens jouw blog, ben je verdrietig. Geeft niets hoor. Je hoeft tegen je vader of moeder trouwens niet te zeggen dat je van ze houdt. Ze weten het!
Een reactie posten