Verdrietig

 

Viooltjes 

Vandaag bij tempel Tanemaji werd ik heel emotioneel..

De tranen stroomden..

 

Gisteren nam ik mij voor om een kaarsje voor mijn moedertje, die in 2000 overleden is, te branden.

Misschien door het voornemen, maar ik was de hele dag met haar bezig.

 

Wanneer je 19 bent en ver weg gaat wonen van je moeder, kom je niet tot gesprekken die je anders wel gevoerd zou hebben..

 

Ik had zo graag nog tegen haar gezegd, dat ik nu veel begrijp; al heel lang, nog voor haar dood, maar ik heb het nooit gezegd, nooit gezegd hoeveel ik van haar hield, nooit gezegd hoe blij ik ben met de wijze waarop zij mij opgevoed heeft.

Het stroomt weer...

 

Ik heb een kaarsje gebrand en een gesprek gevoerd.

Ze heeft het vast gehoord en begrepen. ❤

 

Zo zie ik er van achteren uit.

De stempels heb ik zelf verkozen te laten plaatsen.

 

Nog een view op de enge brug van gisteren.

Vandaag was het warm, maar de zon scheen niet.

Een beetje "bedrukt" weer

 

 

Zo vernuftig, dit! 

Op de onderste foto zie je dat de sluis dicht is, bij het rijstveld

Op de bovenste foto zie je dat de sluis open is en dat het rijstveld volstroomt met water.

 

Bibit, voordat die machinaal in de velden wordt geplant.

Op tv zag ik, dat er een speciale dag is voor de kinderen, om bibit te planten met de hand en om modder te gooien naar volwassenen.

 

Als ik moet kiezen tussen een canta en deze, dan weet ik het wel 😉

 

Hier wordt gember geplant.

Toevallig zei ik vanmorgen tegen Ferry, dat we weinig gember eten hier en zie!

Daar ga ik dus naar op zoek.

 

Zo verfijnd als Japanners kunnen zijn in hun kunstuitingen....dit tuintje zou niet misstaan in de Jordaan. Op de achtergrond een Tanuki.

Vraag mij af, waarom ze altijd afgebeeld worden met een giga scrotum 

Vandaag was verder de dag van de bloesems.

We zijn op bezoek geweest bij tempel 33, 34 en 35.

We slapen in het Tosa business hotel.

De was is in de droger, beneden in de garage en straks gaan we lekker wat eten.

Een uitgebreid gesprek gehad, vandaag, met een car henro. Zijn 7e pelgrimage.

Hij vindt het stoer dat we lopen. Hebben osame fuda (naamkaartjes) uitgewisseld.

 

Nieuwe doppen voor mijn leki's gekocht.

Ferry een nieuw snoertje voor zijn telefoon.

 

To Lawson, or not to Lawson...

Ferry is gek op markten, super- of andersoortig.

Meestal hobbel ik in den vreemde welwillend achter hem aan en laaaaat hem..

Hier op Shikoku kom je om de haverklap, een Lawson, 7/11, K-Mart of family Mart tegen.

Ook hier heb ik het tot vandaag gelaten ondergaan, dat hij het hele assortiment bekijkt, bevoelt, mijn mening vraagt, naar het toilet gaat, koffie bestelt, chocola koopt en alle tijd van de wereld heeft...

Vandaag begon de dag redelijk fris, maar al snel werd het  warmer en warmer..

Weer zo'n Lawson, waarin ik met 8 kg op de rug, in de warmte, al 20 minuten stond te wachten op mijn man die helemaal gelukkig, dezelfde spulletjes aan het bekijken was.

Nu hebben we een eenzijdige afspraak;

Van tevoren weten wat er gekocht moet worden en dan zo snel mogelijk het pand verlaten.

Ferry moet het alleen nog maar met mij eens worden 🙏🏻

We hebben tempel 31, Chikurinji bezocht

Klein, maar fijn!

Alleen maar vanwege de lucht van het hout..

De kersenbloesem begint zich in al haar pracht te vertonen

 

Een paar foto's van Zenjibuji...

Tammy let goed op, waar ze haar voeten neerzet..

Onderweg naar beneden na tempel 32

Ik had zo graag met de ferry naar de overkant gewild, maar helaas was er geen plaats meer in de accomodaties pal aan de overkant.

We zijn in Minshuku Sakamoto en om daar te komen, moesten we over deze brug.

Doodeng! Een smalle brug en ook met een smal looppad. Zeg maar 40 á 50 cm breed.

De grote vrachtwagens denderden rakelings voorbij.

Ik had mijn blik op Ferry's hielen gefixeerd en heb niet op- of omgekeken.

Geen idee van de view! Ik dacht dat de brug de Murato bridge heet...

Shikoku byo..

 

Een Shikoku byo is een Shikoku verslaafde.

Zowel bij de Nederlandse henro, als bij de internationale henro san, zijn er mannen en vrouwen, die zo gauw ze klaar zijn met hun tempelroute, alweer aan het plannen zijn voor de volgende ronde...

 

Het "Westland" van Shikoku; kassen, klaarliggende rijstvelden en sommige rijstvelden al beplant met bibit (jonge rijstplantjes)

Dat bracht mij op de Shikoku byo, want al wandelend en genietend van het zicht op het tere groen van de plantjes, vroeg ik mij af, hoe het landschap zou zijn wanneer de halmen groter waren en hoe, wanneer de halmen zwaar van de rijpe korrels zouden zijn...

Ik denk niet, dat wij weer naar Shikoku zullen komen voor een rondje tempels, maar we zijn allebei wel gecharmeerd van de landschappen, de vriendelijke mensen en de inspanning (jaja!)

 
  

Vandaag drie tempels bezocht.

Kokubunji is favoriet..

Dainichiji was de eerste van vandaag

 

 

En Zenrakuji, tempel 30 de laatste (van vandaag dan hè!)

 

De schoenen van Ferry waren alweer aan nieuwe hakken toe...

 

  

Wachtende op de schoenen, hebben we als avondeten een okonomiyaki gegeten. Superlekker!!

 

Dit is dus ook Japan. Er wordt geanticipeerd! De stoepen zijn smal, dus wordt de bescherming tegen een val in de goot, zodanig bevestigd, dat er nog optimaal gebruik gemaakt kan worden, van de wandelruimte.

Zo droog je champignons in de buitenlucht.

 

Zomaar een landschapje

 We zijn in Kōchi City, dus mag daar een foto van, niet ontbreken natuurlijk!

 

 

Vooruit, nog eentje dan.....

Zondag 2 april

 

Zomaar wat feitjes:

Hoe groot is Shikoku?

18.800 vierkante kilometers

Om te vergelijken, Nederland telt 42.000 vierkante kilometers.

Hoeveel inwoners telt Shikoku?

Dat zijn er ruim 4 miljoen

Zo troeperig kan het er uitzien langs 's Heren wegen

 

In Kōchi is de alertheid op tsunami's overal zichtbaar

Grote betonnen wallen langs zee, borden die aangeven waar je naar toe kunt vluchten (omhoog)

Leven met de dreiging van dit gevaar, is voor ons natuurlijk onbekend.

Tegenwoordig kunnen de Groningers meepraten over aardbevingen

Nog zo'n plek om naar toe te kunnen vluchten

Vandaag weer eens een stuk gelopen met Bruno, de Fransman. Hij ging vandaag een eindje verder, naar tempel 28; Dainichiji. 

 

Zelfs het onkruid ziet er gezond uit..

Prachtig mooie route vandaag.

We begonnen met uitbundige zonneschijn en niet langs de 55, maar er steeds achter, op een pad geflankeerd door dennen en moestuintjes en bevolkt met recreërende Japanners.

Het is zondag, nietwaar!

We hebben een jongeman zo mooi zien hardlopen..leek wel of hij zweefde!

En natuurlijk gezinnetjes met hun schattige (kawai) kindjes.

Wat zijn het toch een poppetjes om te zien! Zowel de jongetjes als de meisjes.

Rechts, in de hoogte, zie je het stationnetje van een enkelspoor van een een-wagons treintje.

 

Dit is nou een zenkonyado. Een gratis slaaphut voor Henro san

 

Geluncht hebben we in het restaurant dat je boven zee ziet uitsteken.

We hebben wel een half uur moeten wachten, maar het uitzicht! 

Ik had frites en een hamburger en Ferry pasta Putanesca

 

 

Water gedronken, want we hadden er nog 10 voor de boeg

 

Het uitzicht......

 

En toen kwamen er dreigende luchten met af en toe een klap onweer.

Gelukkig niet veel regen.

Het is nu weer stralend!