Prachtige wandeling naar tempel 81.
Zou een henro korogashi zijn en er waren pittige stukjes bij, maar niet te vergelijken met 12, of 27, 60 of 66, terwijl de Japanner die Engels sprak deed alsof 81 hoorde in de categorie van 12.
Watje..
All you need is luv...
Met die mannen, mocht ik ze nog tegenkomen, heb ik wel wat te verhapstukken.
Dringend werd ons afgeraden naar Zen Kappa DÅjÅ te gaan....
Wij zijn nu op het adres dat zij aanbevolen.
Nog geen categorie Sakaeya (de katten), maar het huis stinkt naar rook en is viezig/smoezelig.
Grrrrr! ð€
Dan hadden we maar niet....
We hebben onze tijd genomen bij de 81 en zijn daarna op weg gegaan naar de 82.
Ik zal jullie niet lastigvallen met een verhandeling van de route. Wel, dat het knap lastig was, omdat we gedeeltelijk terug moesten lopen.
Onderweg een soepje als lunch genomen bij een piepklein restaurantje, langs de weg.
De 82 is een aparte tempel.....
Eerst ga je omlaag, via trappen en dan ga je ook weer via trappen, omhoog, omhoog, omhoog, omhoog naar de hondo.
Wel bijzonder! Er was een soort rondgang, met brandende lantaarns.
Ik liep er alleen. Ferry had geen zin in de laatste trappen.
Toen down, down, down, naar onze slaapplek.
We passeerden nog Zen kapa dojo...
Op een gegeven moment zegt Ferry:
We moeten hier, volgens de route afsteken.
Niet van harte, want meestal gaat het om steile stukken, maar ok, vooruit met de geit, denk ik nog
Je raadt het al.
Het heeft vandaag niet geregend, maar gisteren wel en vandaag hadden we laaghangende bewolking, dus vocht en glibber.
Ik ben echt behoorlijk wat afgevallen en door bepaalde aankopen is mijn zak zwaarder dan eerst, terwijl ik, gezien mijn huidige gewicht, juist lichter zou moeten dragen...
Ferry glibbert een stuk naar beneden maar ik kan de oversteek niet maken.
Zittend op een wortel bovenaan de glibberboel, met schoenen die geen grip vinden, ben ik niet in staat te schuiven naar de zijkant, waar het minder glad is.
Toen we eindelijk de rugzak afhadden, kon ik schuiven naar de minder gladde kant en afdalen.
Jack, broek en pet smerig...
Doe er een flinke scheut paniek bij en ik zeg u: Een klucht van het zuiverste water.
Aai baja!!!! zouden ze in Suriname zeggen...een mens maakt wat mee!
Morgen gaat er weer het een en ander naar ons laatste logeeradres, om zo licht mogelijk naar de 88 te kunnen klimmen..
Nog een eerste keer:
De was is gedaan en mij wordt duidelijk gemaakt, dat die in de kamer moet drogen..ð
Waaat!
Morgen prachtig weer! 26 graden en ð
Zes uur ontbijt, alleen de 83 op het programma.
We slapen in Kirara Onsen
Zijn daar al na 8 kilometer!!!!
Dat wordt spazieren in Takamatsu City. We gaan er met de trein heen
YES! Ik heb er zin in
1 opmerking:
Wat zijn sommige dingen toch vreemd. Wat kan toch de reden zijn dat je je was moet drogen in de kamer waar je slaapt. Voor zoiets moet toch een alternatief zijn. Maar goed, ze willen het kennelijk zo. Die bemodderde boel lokt me niet aan. Zou zelfs gevaarlijk kunnen zijn als je je evenwicht verliest. Leuke foto van Ferry op dat pad. Ik vind jullie trouwens allebei te mager.
Goed luck weer.
Een reactie posten