Stompzinniger kan ik mijn tijd niet gebruiken.
Kanjizaiji is de tempel die het verst verwijderd is van tempel 1, Ryōzenji.
Het heeft vandaag geregend als de ultieme test van uithoudingsvermogen van Kōchi.
Berg-op is er heel veel regen gevallen.
Wij gingen 1700 m lang omhoog en zeer pittig mag ik wel zeggen. 600 meter hoog.
Op de grens van Kōchi en Ehime plensde het echt.
De enige henro die we tegenkwamen, Japanner, stond net op het punt de rusthut te verlaten.
Dappere man, hij ging!
De grens tussen Ehime en Kōchi
Wij hebben Kobo Daishi aangeroepen en gewacht, tot hij het minder hard liet regenen.
Eigenlijk genoot ik van de klim in het bos over bospaadjes, met hier en daar een nepboomstammetje.
Na al het asfalt van gisteren was ik niet stuk te krijgen, vandaag.
In de hut wel droge kleren aangetrokken.
Naar beneden, in Ehime was kinderspel.
Brede bospaden en gemakkelijk begaanbaar.
Ehime, de prefectuur van verlichting (enlightment); daar gaan wij voor.
Veel te snel waren we beneden en begon de asfalt jungle weer. Dit keer met wagens die je al dan niet met opzet natspatten.
Bij de Lawson, ca 8 km voor de tempel, was het 12 uur en hadden we 14 km afgelegd.
We waren toe aan een lunch.
Dat betekent in dit geval onigiri, bananen, een puddinkje en in Ferry's geval nog het een en ander te snoepen.
Dat die man van mij niet moddervet wordt, het is een mirakel.
We zijn trouwens allebei een kilo of twee lichter.
Ik kan het hebben....😇
Maar je ziet evengoed niet aan Ferry dat hij lichter is. Eerlijk is heerlijk, hij ziet er goed uit.
Zijn haar is ook weer wat aangegroeid en hij heeft een mooi gebronsd kleurtje. Zo'n bouwvakkerskleurtje;
Hoofd en armen. De rest is wit.....Donkerwit.
Terwijl wij ons bezighielden met de inventaris van de Lawson, stak de wind op en goot het!
Je zou een hond niet naar buiten jagen.
Mijn droge set was intussen ook al nat van zweet, of regen, niet duidelijk, dus ik informeer bij het personeel naar een bus, eventueel, naar de tempel....
Ja, die reed. We kregen te horen waar de halte was.
Ga jij dan met de bus? Kwam de vraag
Jij dan niet? Was de wedervraag
Nee, ik wil alles gelopen hebben.....
...........
Ik heb meegelopen, want ik was niet ziek, zwak of misselijk.
Voel mij toch wel heel stoer nu!!!
Inderdaad, op weg naar verlichting
2 opmerkingen:
Dat weer, wat vreselijk. Volgens mij hebben jullie wel erg veel regen gehad, deze tocht. Het voelt zo armoedig als je tot op het bot natgeregend bent. Stoer hoor, om dan door te lopen. Mooie, wel natte, foto's weer.
Weet je het knopje te vinden (van de Verlichting)?
Een reactie posten