Bumble Bee

 

Daar gaan we dan!

Aan het begin van de wandeling vandaag, kwamen we twee keer een henro uit Nihon tegen.

De eerste was een donkerbruinverbrande oudere man, die nogal langzaam liep en die we bij Ryūkōji, tempel 41, al kwijtraakten.

De andere liep kwiek en zag er jonger uit.

Na Butsumokuji, tempel 42, waren we hem even kwijt, maar we kwamen elkaar bij het punt van "de moeilijke route" weer tegen.

Hij waarschuwde ons, nadat we de trap op waren gegaan, dat de route afgesloten was.

Enfin, we raakten aan de praat, want hij sprak heel goed Engels.

Nadat hij hoorde, dat we uit Oranda kwamen, wilde hij weten, over Suriname...

Ferry en ik waren verrast! Een Japanner die Suriname kent en ook weet dat het in Zuid Amerika ligt?!

 

Tempel 41

Wat blijkt? Hij heeft 2 jaar in Suriname gewoond, omdat hij werkte, wij denken leidinggevend, voor de Japanse maatschappij die de Surinaamse territoriale wateren leegvist op de beste garnalen, "Guyana pink", ter wereld!

 

Tempel 41

Hoe komt het nou, dat het volledig legaal is?

Omdat aan het begin van de 60er jaren, Jopie Pengel, toen minister president van Suriname, de garnalenvisserij verkwanseld heeft aan de Japanners....

Zij hadden het alleenrecht op het vissen.

Niks Surinaamse trawlers die ook mochten vissen....

Er zal heel veel van dat geld in de zakken van Jopie en z'n NPS ministers verdwenen zijn!

 

Tempel 42

En wij, die in Suriname woonden, konden alleen maar onze eigen garnalen, voor heel veel geld kopen bij de Japanse maatschappij, "Bumble Bee".

 

Hier kwamen we vandaan

Ik vraag mij serieus af hoeveel garnalen er nu nog over zijn...

Denk eens aan het kleine percentage Surinamers dat zich deze garnalen kon veroorloven....

 

Jonge, frisse varens

Eigenlijk word ik helemaal opnieuw verontwaardigd over de misstanden toen, maar op dit moment wordt Suriname opnieuw verkwanseld door die........nu president is. Nu gaat het over goud in de bodem van Suriname en het oerwoud en de rivieren die vergiftigd worden door het gif dat gebruikt wordt bij de goudwinning.....

En dit alles door Kubo, die hier samen met Ferry op de foto staat. Hij is wel kwiek, maar wel al 74.

 

Vandaag was een grijze dag en het kwik bleef steken bij 15 graden.

We hebben heerlijk gewandeld. Toch nog maar 18 km.

Veel korter dan gedacht, ook gemakkelijker, maar wel mooier dan verwacht.

We hebben wel de Hanaga-Tōge pas bedwongen!

500 meter!

 

Het water zoekt zijn weg naar beneden

We zitten in een viezige Minshuku.

Dikke lagen stof. Ik mag hopen, dat het beddengoed een beetje fris is.

Vervelend dat je voor viezigheid ook betalen moet.

Ga maar nooit slapen bij Minshuku Hyōdō.

 

Lampions gemaakt van blikjes

Vanmorgen nadat we vertrokken waren uit het hotel, kwamen we een straat verder Elly en Jaap tegen.

Volgens mij hadden ze koffie gescoord. :)

We werden gefotografeerd en uitgezwaaid.

 

Bijzonder plantje, groeit en bloeit op beton en asfalt

Gisteren, lukte het niet om samen te eten, maar we zijn  

iets gaan drinken in een karaoke bar.

Gelukkig, geen muziek. Wel gezelligheid, tot een uur of 10, half 11.

Lang geleden, dat wij zo laat gingen slapen. ;)

 

Sunset at Iwajima

Morgen, een bijzonder korte route.

Zeg maar, een verkapte rustdag.

 

Putdeksel 

Uwajima, stieren die elkaar uit de ring duwen..