Hachi hachi, oftewel alive and kicking!

Hachi-hachi is de koosnaam voor de 88 tempelroute.

 

Een Tanuki gesnapt, terwijl hij aan de wandel was.

Vroeger, bij ons thuis, als er veel tuinafval was, dan groef mijn vader een gat, deed er wat sprokkelhout in, stak het in de fik en verbrandde daar het afval in.

Wanneer alles verbrand was en koud, deed hij er de aarde weer bij en mengde alles door elkaar..et voilà! Gezonde grond om in te planten.

 

In de steden, wanneer je mag oversteken, hoor je ook een geluid, dat klinkt als: koekoek, koekoek..

Als kind zongen wij altijd: "koekoek, koekoek, een vrouw in een mannenbroek is niet zo raar, als een man in een directoire".

En nu we het toch over vogels hebben, er is er een, die krachtig begint en vervolgens rommelig en amechtig eindigt.

Ik zie het gewoon voor me! :)))))

Er is ook een vogel, die, echt eerlijk waar, "konnichiwa" fluit

 

Prachtig hoor! Maar hoe stof je dat ding af! ;)

 

Voetgangers en fietsers moeten hetzelfde pad delen en dat pad is niet altijd zo breed....toch gaat het prima!

 

 

Deze mannen werken hard aan het vernieuwen van de waterafvoer in Takamatsu.

Er is geen gebrek aan mankracht....

 

"No, I just arrived in Takamatsu and I don't speak Japanese, I am Chinese", en Ferry maar wijzen op haar tieten en steeds indringender uitleggen dat zij Amsterdam op haar shirt heeft en wij daar vandaan komen 😂 finallly the Quarter fell ( vrij vertaald)

 

Een energie-bom uit een boulangerie, verrukkelijk en heerlijk stevig, boordevol noten en gedroogd fruit.

"Bonjour", riepen we in koor en er werd gegiecheld.

 

Daarginds ligt de stad en wij zijn onderweg naar de 84.

Gelukkig hebben wij een ryokan(een supergoede) op een strategische plek.

Zakken gedumpt, naar boven gelopen, zwetend en via dezelfde weg terug.

Morgen gaan we vanuit de R, langs de rivier naar de 85. 

We boffen, want de weg naar beneden van de 84 is gruwelijk!!!!!

 

Prachtig is ze! Yashimaji de 84

 

    

We slapen voor het eerst met Nederlanders op dezelfde plek. Wij gingen naar beneden, toen zij klommen.

Zij hebben dezelfde strategie gevolgd.

 

 

Het gaat vannacht sauzen (Surinaams voor heel hard regenen) en morgen zal het ook nog wel regenen en wat ons bij de 85 wacht.....who knows, maar deze dag kan niet meer stuk

Wordt vervolgd 

Toeristen

 

Takamatsu City is leuk!

 

Gisteren vlak voor we klaar waren met de route

 

Zo bizar dit!

Om de kraaien af te schrikken, is er een dode kraai opgehangen op die plek...

Pure stress bij de levende kraai, die er maar omheen bleef hippen

 

Vandaag voor het eerst toerist geweest op Shikoku.

Natuurlijk wel mijn henro hesje aangehouden, omdat, hoe scheef ook, ik er mijn identiteit aan ontleen hier op Shikoku.

Zelfs onder de regenkleding heb ik hem aan. :))

 We hebben de trein genomen vanaf station kūkōdori, vlakbij Kirara Onsen, waar we slapen.

 

We waren er hartstikke vroeg, vanmorgen. Om 11 uur al.

We vertrokken nl gewone tijd, om half 7 al.

Eerst naar een plek, waar een 7-Eleven had moeten zijn, maar nu was er niks op die plek.

Dan maar door naar naar......krijg het mijn bek bijna niet uit, zeg!

 

Daar ging het blog vlotjes weg.

We gingen voor de 83, Ichinomiyaji.

Voorbij de route stappend, onbedoeld en ongewild, kwamen we bij een huge postkantoor.

Kan niet open zijn, het is pas half 8...toch even kijken...

Verhip, de pakketpost was open!!

 

Fluks een soort tas/envelop gekocht; (die moeten ze invoeren in Nederland, zo handig!)

Volgegooid met alles dat naar Sakura-sō kon in Tokushima en weggestuurd. Hatsekidee!!

Dat hoefde niet meer in T. City. BAM!

 

De 83 is een fijne plek. We hebben onze hartsutra met genoegen en bezieling gereciteerd.

 

Bij de onsen was de normale verwarring, maar we kregen een appartamentje in het hotelgebouw dichtbij de onsen.

En toen konden we naar de trein.

Schoolreisjesgevoel had ik en volgens mij, Ferry ook.

Vijf haltes en we waren er.

In het station liepen we Christina tegen het lijf.

Die had zichzelf ook getrakteerd op een halve vrije dag.

 

Buiten in de arcade, onderweg naar het Ritsurin park, Astrid, een Nederlandse.

Die was ook klaar voor de dag.

Zij probeert om zondag rond te zijn...

Dat wordt flink doorstappen en klimmen!

 

We hebben het park helemaal bewandeld.

Een 300 jaar oud park. Prachtig!!

Alle dure hotels zijn er omheen gesitueerd, dus the place to be voor dure toeristen.

Amerikanen, Fransen, Nederlanders en twee Belgische meiskes die gratis slapen bij gastgezinnen.

Zij fietsen Shikoku rond en hadden nog nooit gehoord van hatchi hatchi.

Wij hebben het aan hen geopenbaard.

 

Terug naar de trein, kwamen we Matt tegen. Die deed iets ingewikkelds...

 

Wij liepen in-tevreden naar de Onsen terug.

Onze slaapplaatsen zijn tot tempel 88 gereserveerd.

Hallelujah!!

 

Straks een hapje eten en dit blog onderweg zien te krijgen

Morgen weer een bescheiden wandeling, maar misschien 3 km meer, zonder rugzak, vanwege de slaapplek dichtbij de 84

 

Deze handschoenen vandaag gekocht

Mijn armen verbrandden te erg

 

Bergtempels Shiromineji en Negoroji

 

Prachtige wandeling naar tempel 81.

Zou een henro korogashi zijn en er waren pittige stukjes bij, maar niet te vergelijken met 12, of 27, 60 of 66, terwijl de Japanner die Engels sprak deed alsof 81 hoorde in de categorie van 12. 

Watje..

All you need is luv...

 

Met die mannen, mocht ik ze nog tegenkomen, heb ik wel wat te verhapstukken.

Dringend werd ons afgeraden naar  Zen Kappa Dōjō te gaan....

Wij zijn nu op het adres dat zij aanbevolen.

Nog geen categorie Sakaeya (de katten), maar het huis stinkt naar rook en is viezig/smoezelig.

Grrrrr! 😤

 Dan hadden we maar niet....

 

We hebben onze tijd genomen bij de 81 en zijn daarna op weg gegaan naar de 82.

 

Ik zal jullie niet lastigvallen met een verhandeling van de route. Wel, dat het knap lastig was, omdat we gedeeltelijk terug moesten lopen.

 

Onderweg een soepje als lunch genomen bij een piepklein restaurantje, langs de weg.

 De 82 is een aparte tempel.....

 

Eerst ga je omlaag, via trappen en dan ga je ook weer via trappen, omhoog, omhoog, omhoog, omhoog naar de hondo.

Wel bijzonder! Er was een soort rondgang, met brandende lantaarns.

Ik liep er alleen. Ferry had geen zin in de laatste trappen.

 Toen down, down, down, naar onze slaapplek.

 

We passeerden nog Zen kapa dojo...

 

Op een gegeven moment zegt Ferry: 

We moeten hier, volgens de route afsteken.

Niet van harte, want meestal gaat het om steile stukken, maar ok, vooruit met de geit, denk ik nog 

 

Je raadt het al.

Het heeft vandaag niet geregend, maar gisteren wel en vandaag hadden we laaghangende bewolking, dus vocht en glibber.

Ik ben echt behoorlijk wat afgevallen en door bepaalde aankopen is mijn zak zwaarder dan eerst, terwijl ik, gezien mijn huidige gewicht, juist lichter zou moeten dragen...

 

Ferry glibbert een stuk naar beneden maar ik kan de oversteek niet maken.

Zittend op een wortel bovenaan de glibberboel, met schoenen die geen grip vinden, ben ik niet in staat te schuiven naar de zijkant, waar het minder glad is.

 

Toen we eindelijk de rugzak afhadden, kon ik schuiven naar de minder gladde kant en afdalen.

Jack, broek en pet smerig...

Doe er een flinke scheut paniek bij en ik zeg u: Een klucht van het zuiverste water.

Aai baja!!!! zouden ze in Suriname zeggen...een mens maakt wat mee!

 

Morgen gaat er weer het een en ander naar ons laatste logeeradres, om zo licht mogelijk naar de 88 te kunnen klimmen..

 

Nog een eerste keer:

De was is gedaan en mij wordt duidelijk gemaakt, dat die in de kamer moet drogen..🙄

Waaat!

 Morgen prachtig weer! 26 graden en 🌞

 

Zes uur ontbijt, alleen de 83 op het programma.

We slapen in Kirara Onsen

Zijn daar al na 8 kilometer!!!!

Dat wordt spazieren in Takamatsu City. We gaan er met de trein heen

YES! Ik heb er zin in

Lekkerrrr zo!

 

We hebben vandaag circa 19 km gelopen, maar zo relaxed....ik ben er weer helemaal bij en blij.

 

Allereerst, vanmorgen, was er weer geen warm water, maar we hebben zo superheerlijk geslapen, who cares!

Als dank ging Ferry, na het ontbijt, op de lage tafel zitten en alles sodemieterde eraf, omdat de poot inklapte. Thee op de tatami!!! Oei, ze lachte, maar ik denk dat ze niet echt blij was....en begrijpelijk.

 

We vertrokken, op weg naar de 7-Eleven, of de Lawson, om mijn blog onderweg te krijgen.

Het werd de 7, want die was dichterbij.

Alles weg! Hoera!

 

Een half uur later, toch de Lawson in voor nog een koffie en wat lekkers erbij.

Al reacties? Nee, iedereen slaapt nog...

 

Ook bij diverse filialen van Post flappen mogen tappen

 

Eindelijk onderweg naar tempel 78!

Goh, zegt Ferry, je kunt het kasteel Muragame nog steeds zien..pas toen de 7-11 ook in beeld kwam, drong de vreselijke waarheid zich aan ons op!

We waren teruggelopen 😫

 

Nog maar een keer proberen!

Er schoot een vrouw uit een huis/theezaak die riep:

Kom binnen, osettai!

Thee en een gevuld koekje en daarna mochten we op de wereldkaart in de garage aanwijzen waar we vandaan kwamen.

 

Tempel Gōshōji was heel moeilijk te vinden.

Eerst kwamen we op een kerkhof terecht, mooi trouwens en toen was iemand zo vriendelijk, om met ons mee te lopen.

 

Na de tempel kwamen we in een arcade, een bedelende henro tegen.

Deze arcade was de tweede in dit stukje stad, dat er verwaarloosd uitzag...

 

Wel kwamen we bij een giga-grote supermarkt en daar zijn we echt een half uur zoet geweest.

Yuzu is op dit moment mijn lievelingsdrank. Gekocht natuurlijk en een heleboel andere snoeperijen.

 

Weer verder, heeft Fer een nieuw bandje voor zijn horloge gekocht en kregen we weer osettai. Zoute knabbels.

 

Gisteren kregen we allebei een Jizo san cadeau, zo lief!

Intussen waren we beland bij een opvang voor de allerkleinsten, bij een bejaardentehuis.

Zouden ze in Nederland ook moeten doen!

Ik heb het netjes gevraagd, maar ik mocht toch geen foto's maken 😢

 

Tempel Tenoji bracht ons volledig in verwarring....

Gelukkig kwamen we Matt uit Amerika/Thailand tegen. Gezellig zitten kletsen.

Hij is een online English teacher, maar om geld uit te sparen voor Shikoku, heeft hij een paar jaar live Engelse les gegeven en art class in Thailand.

Waardevol dit soort contacten, wanneer je wat langzamer reist.

Intussen hadden we nog niet geluncht.

Die diende zich aan in de vorm van een Udon restaurant. Wel daar gegeten, maar geen Udon!!

 

Onderweg naar Kokubunji zagen we iemand lopen en Ferry zei, volgens mij is het een foreigner.

Inderdaad, Christina uit San Francisco.

Zij vond het bijzonder, dat wij bij Ebisu-Ya een reservering hadden. Ze probeerde ze al een week te bellen, om te reserveren.

Matt had het ook geprobeerd voor vanavond en het lukte niet. Hij begreep niet, waarom niet.

Deze Ryokan ligt namelijk praktisch naast Kokubunji.

 

Vanavond aan tafel, met vier mannen uit Nihon, hebben we een aardige tip gekregen.

Weliswaar iets verder dan we gepland hadden, totaal 19 km, maar waar we gereserveerd hadden, bleek erg slecht te zijn.

Dus een nieuwe reservering en een canceling. 😳

Het wordt morgen klimmen naar de 81, hoog blijven voor de 82, dalen en ff doorlopen....

Never a dull moment