Vijfhonderd km afgelegd

 

Het is half 11 in de morgen en we zijn de onsen kobushi-no-sato ingedoken, niet om er gebruik van te maken, maar om een beetje op te drogen.

Het regent nl vandaag weer. Hoogstwaarschijnlijk de hele dag.

Gelukkig hebben ze WiFi.

Eindelijk eentje gevonden, die mijn goedkeuring kon wegdragen

 

Intussen is het 12.30 uur geworden.

We zitten in een piepklein tentje langs de weg en hebben net allebei een portie lekkere takoyaki gegeten.

Wat is takoyaki?

Dat is een soort poffertje, gevuld met inktvis. Erg lekker.

Onderweg heeft Ferry geposeerd

 Het bleef maar nat. Eigenlijk een mooie wandeling met af en toe uitstapjes naar de 56(?)

 

Na 20 km en een sanitaire stop bij Lawson's, hield ik het voor gezien en ben op de trein gestapt naar Arigawa.

Ferry liep de drie haltes van de trein nog naar de Minshuku Takahama.

Ik ben er al, superlieve vrouw, maar weer geen WiFi. 😡😫

 

Vanmorgen bij de dienst in de hondō aanwezig geweest.

Jammer toch, dat ik het niet echt kan volgen.

Na de ceremonie hield de monnik nog een preek, waarvan ik alleen maar begreep dat hij het over Amerika, Europa en Colombia had....

 

Het plafond van de hoofdtempel, de hondō, is heel bijzonder.

 

Daarna het ontbijt

 

En om 8 uur vertrokken wij

Nanakopas

 

Het is nu 10.40 uur we hebben nog 10 km voor de boeg, naar Iwamotoji, tempel 37.

 

Gisteravond in Minshuku Awa waren wij de enige gaijin. De vier andere gasten waren Japanners.

Een stel auto henro, een man, ook 71, die 44 km achter de kiezen had en Yoko uit Ōsaka, die uitstekend Engels sprak en 30 km had gelopen.

Ze liep maar drie dagen en kwam in de Golden week terug om nog 6 dagen te lopen.

 

Wat is de Golden week?

Dat is een week, deze keer beginnende op 29 april, waarin heel Japan vakantie heeft.

Postkantoren, banken....alles dicht.

Dat wordt een zootje geld opnemen, om onze onderkomens te kunnen betalen.

 

Dat we begeleid worden, bij het wandelen, door kikkerconcerten en prachtig vogelgezang, dat moge duidelijk zijn; maar dat er een vogel de hele tijd, fuck, fuck, fuck roept, had ik nog niet vermeld.

Hij spreekt voor mij, wanneer we weer eens steil moeten klimmen, of dalen.

Vandaag hoorden wij er eentje ficke, ficke, ficke roepen...

De vogels spreken hun talen

 

Vanmorgen toen we begonnen, hadden we de keuze uit het bovenpad, het onderpad en de 56, een asfaltweg, compleet met tunnels

We hebben voor de 56 gekozen, omdat het zondag is en het superstil is op de weg

Onderweg kwamen we Hideki Katagiri tegen

Een chirurg in een plaatsje in de buurt van Tokyo

 

Later zaten we met Hideki in de tuin van  Ishizaka en Kyoko.

Ontzettend aardige mensen die bij hun huis een soort shelter hebben voor de vermoeide Henro San.

Thee met een koekje gekregen en hij heeft een reservering voor ons in orde gemaakt.

 

Nu zijn we in de shukubo van 37.

Morgen verder  

Geboortedag van Boeddha (Thx Elly)

 

7.40 uur

We zitten in de trein naar Tosa shinji.

Vandaag lopen we naar Tosa Kure, via Awa.

Het is nog steeds heel lastig om te begrijpen welke trein we moeten hebben, mochten we er een willen pakken.

 

Maar Japanners zijn altijd(!)bereid te helpen, ook als het betekent dat ze alles uit hun handen moeten laten vallen, om met je mee te lopen.

Kom daar maar eens om in Nederland...

 

Voor vertrek een ontbijtje gehaald bij de tweelingzaak uit Tosa City, Iwago.

 

Turtle broodjes :)))

Vandaag gaan we naar het punt waar Ferry geëindigd is gistermiddag. Ik snoep er 5 of 6 km af. haa!

 

Volgens het boekje is het vandaag stijgen en dalen, maar geen excessen.

Vanuit de trein kunnen we constateren dat het gestaag miezert.

 

Aan het begin van de route

Het is 10.30 uur

Onze rugzakken zijn in de Minshuku waar we slapen, in Awa.

 

Gezicht op Awa, vanaf de weg.

Het is 10.40 uur, we zitten in een rusthut te ....rusten.

Ongeveer een km terug stond Hitoshi langs de weg en wenkte ons.

Hij had een zak vol osettai voor ons!

De schat!

 

Osettai is zo'n geweldig verschijnsel hier op Shikoku.

De mensen geven de Henro San, wat ze willen geven...

Heel veel, dus!

Ondertussen hebben we al heel veel mogen ontvangen.

Het gevoel bij zo'n cadeautje, is bijna onbeschrijfelijk.

Ergens tussen blij, bevoorrecht en dankbaar.

Vind dat het maar ingevoerd moet worden op de Camino. :)))

 

Het lopen gaat goed, zeker  zonder onze rugzakken.

In Tosa Kure, gaan we o.a. naar een Sake Brewery.

Er is genoeg te doen daar, voordat we de trein terug nemen naar Awa.

Nog wat verder, kwamen we bij deze gratis slaaphut.

Gelukkig maar, want het begon serieus te regenen..

Niet dat we hier blijven slapen....maar we zijn wel even onderdak 

 

........The Prince of Susaki is een tophotel. Sudomari, natuurlijk, voor een prijs van 6250 yen p.p..........

Sudomari betekent: alleen logies

Ik wil nog een woordje van dank uitspreken aan mijn Lowa schoenen. Heerlijke pantoffeltjes, gewoon! 

 

En de regen duurde voort...

Na een vriendelijk vraag aan Kobo Daïshi, hield het op met hard regenen en konden we onze weg vervolgen

 

 We zijn in Tosa Kure. Hebben heerlijke sushi's gegeten als lunch, wederom met een (Fuji) appelsapje.

 

 

Daarna zijn we naar de sake brewery geweest en hebben geproefd....lekker!!

 

 

Nu is het wachten op de trein terug naar Awa.

 

We zijn op het station van Awa, het mooiste treinstation ter wereld ;)

Wankel evenwicht

Wanneer geef je te snel op bij tegenslag en wanneer is het juist goed om toe te geven, dat de omstandigheden zodanig zijn, dat het beter is, om je aan te passen.

Meeveren en niet blind en doof je ambitie volgen...

 

Ik zit in de hal van the prince of Susaki, mijn verslag te schrijven.

Mijn route voor vandaag eindigt hier.

 

Gisteren op de hilly road zaten we op 250 meter.

We zijn zelf naar beneden gelopen naar 0 meter, naar de Ryokan.

Vanmorgen werden we, gelukkig, met de auto naar de weg gebracht.

Oorspronkelijk, op papier hadden we vandaag een Ryokan 20 km verder, maar ALLES zit vol!

Alleen in dit hotel was plaats. Slechts 14 km verder.

 

We hebben overlegd en Ferry gaat zelf 6 km verder en komt met de trein terug.

Ik houd het vandaag voor gezien.

Bij droog weer was ik meegegaan. Met de energie zit het wel snor

 

Tot en met dinsdag is regen voorspeld. 

Vandaag viel het wel mee, mijn schoenen zijn droog van binnen en ik ben niet tot op de huid nat.

Als het tot dinsdag zo is, klaag ik niet...

Gisteren dropen we!

Lekkere sushi's gescoord voor de lunch, in de buurt van het hotel. Echt heel lekkere....met een appelsapje erbij

Ik zit in de hal van het hotel te schrijven, want mag pas om 15.00 uur inchecken.

 

De dramatische 21ste loopdag...

 

"Mooi Diana, de ohenro plaatst je verder van je dagelijks leven, daardoor dichter bij je wezen. Je bent niet voor niets in het wit gekleed. Je staat dichter bij de Takai (de andere wereld). Je woorden en gevoel gaan daar ook naar toe. Voor je moeder."

Dank je wel, Yvonne voor de uitleg van wat er gisteren met mij gebeurde. Hier heb ik heel veel aan. ❤

Mag ik jullie voorstellen aan Yvonne Schoutsen?

Henro San en schrijfster van het boek "De magie van Shikoku"

Het heeft vandaag de hele dag geregend. En dat zal zo blijven, de komende vijf dagen..wat een beproevingen.  

 

 

In de henro bijbel, de gids der gidsen, kun je twee routes volgen, wanneer je vertrekt vanaf tempel 36; Shoryuji.

Ferry heeft de scenic route gekozen, in Nederland al en aansluitend ook een Ryokan.

De Ryokan is eergisteren gereserveerd en vanmorgen vertrokken we welgemoed uit business hotel Tosa.

Het regende nog net niet.

Twee panden verder is een nieuwe ontbijtplek.

 

Een fusion tussen Japan en het westen.

Lang niet slecht!

 

Absoluut heerlijk brood en gebak.

Gebakken door iemand met kennis en visie. 

Onderweg was het nat, nat, nat 

 

Bij deze rusthut kon je de route nemen over de berg, of vlak(en droog) via de tunnel je weg vervolgen.

We hebben voor de tunnel gekozen, want we zouden ook nog over de "hilly road" met "breathtaking views" gaan.

His masters voice :)

 

Klein tempelcomplex, wel aantrekkelijk, met hoge trappen

 

Deze krab zat op de trap en ging er niet vandoor bij mijn nadering. Integendeel, kijk eens naar de body language ;)

 

Toch maar weer een bloesemboom.

Onze weg was bezaaid met bloesems, want reken maar, dat na 5 dagen regen, alle bloesem uit de bomen geslagen is..

   

Breathtaking views on the hilly road.

Meer short of breath on the way view 

En toen bleek, dat we van de hilly road moesten afdalen tot zeeniveau voor de Ryokan Asahi...

Geen aanrader!!!! Oude meuk en niet eens WiFi!

Ik vrees voor het uur van de waarheid (de prijs)

Hopelijk kunnen we morgen naar de weg teruggebracht worden, anders is de ellende compleet..

Wordt vervolgd