75 km voor tempel 24...

Vannacht slapen we in de shukubo van tempel 23. Voorlopig de laatste tempel.

Nu volgen 75 kmtrs langs de kust, voordat we weer moeten klimmen naar tempel 24.

Ff pauze, zeg maar. Vandaag toen we door Yoshino afgezet werden bij tempel 22, kwam er een gaijin aanlopen.  Co Mulder

We hebben gedrieën gelopen vandaag en wel bijna 23 km.

Hij slaapt ook hier en Janet, de Amerikaanse uit Tuscon slaapt hier ook. Morgen lopen we samen, hoewel we niet op dezelfde plek slapen. Janet is de eerste die haar slaapplek bereikt.

Co weet het nog niet en wij lopen een stukje verder. Er was weer een onsen bij dit hotel en dat doet een mens goed! Vanavond hebben we samen gegeten. 

We hadden helemaal geen lunch vandaag, omdat in Yuki-sō daar niet voor gezorgd werd...

Geen nood, toen we na een stevige tippel om 12 uur in Yuki aankwamen, was er een supā open. Vies vet gefrituurde spullen gekocht en buiten op wat kratjes zitten opeten. Bah!!! Zo eten we nooit in Nederland! Maar goed, voor een keertje.. Boerend kwam er steeds een beetje zuur terug..

Al lopend kwamen we bij de kust en we werden uitgenodigd, door twee vriendelijke vrouwen, om in de rusthut aan het strand, een lunch te komen gebruiken.

Sushi met gemarineerde makreeltjes, onigiri met lekkere vulling, en gekaramelliseerde zoete bataat met sesam en twee verschillende cakes. 

 Er was ook koffie en thee!

We zaten al bomvol en daarna konden we verder gerold worden, naar tempel 23. 

 Hadden we nou maar wat meer vertrouwen in de zorg van Kobo Daishi gehad, dan hadden we de vette troep niet gekocht...

De was is gedaan, de merino truitjes hangen te drogen en morgen om 6 uur worden we weer gewekt door onze telefoon.

 Zou de zon gaan schijnen, morgen?

Vandaag een heel klein beetje regen gehad.

Nog maar 66 tempels...

Vandaag zei Ferry onder het stijgen en dalen, dat Tom zou genieten van het wandelen op Shikoku.  

Het was vandaag weer afzien.

Morgen is het stijgen bescheiden en dan, de dagen erna, lopen we langs de kust in de prefectuur Kōchi.

Nu nog een blauwe lucht erboven en graag wat hogere temperaturen en je hoort mij niet meer.

Bamboe boes'boesie (bamboebos)

Vandaag hebben we het droog gehouden, maar ik vrees dat we morgen in de regen lopen en de maximale temperatuur morgen, is 10 graden Celsius 😫

In Holland is het warmer... Geen wonder dat Licia het allemaal wat sombertjes vindt!

Vanmorgen in Sowaka, werd ik wakker, na een lange en diepe slaap. Zo goed had ik nog niet geslapen.

Gisteren nog in de onsen geweest, nu vind ik dat hete water toch wel erg lekker! Een nadeel; je huid droogt er van uit... We hebben geen bodylotion bij ons. Te zwaar..

Vandaag onderweg, kwam ik tot de conclusie, dat de Camino peanuts is in vergelijking met de ontberingen hier. Volgend jaar doen we de rest van de Via de la Plata, vanaf Zamora,  op onze sloffen met beide vingers in de neus.

De spierpijn behoort, voorlopig, tot het verleden en de knieën zijn wat gevoelig, zowel bij Ferry, als bij mij, maar de komende dagen kan het allemaal herstellen.

So far, so good!

Tevreden

gaat het nou regenen, morgen, of niet? Kükai weet het

Morgen gaan we met de kabelbaan omhoog naar 21 en vervolgens gaan we verder. Nu zijn we alweer bezig met overmorgen...

Gaan we naar de 23 en slapen in de Shukubo (logies bij de tempel), of doen we wat anders? Het blijft spannend...

Vandaag, het pad vanaf de 19 is, vergeleken bij het pad naar de 12, niet zo heftig, maar evengoed nog pittig....

Het laatste stuk naar de 21, hebben we vermeden, door af te zakken naar de rivier en langs een zeer rustige weg te lopen naar onze Minshuku Sowaka. 

Wij waren er om half 3 en Janet, Jim en Tammy kwamen rond 5 uur binnen. 

We slapen op een plek, waar ook een onsen is. Heerlijk!! Wat is een onsen? Dat is een spa..heerlijk gebadderd!! 

 Ik had geen foto van het eten van Bizan, maar iemand anders die daar geslapen heeft, plaatste een compliment en foto's op de internationale henro groep!

Van hen kregen we bij het afscheid een Jizo san

Vandaag veel foto's van de heuvels waar wij langs en overheen gelopen hebben.

Vandaag een skater tegengekomen, die de tempels op z'n skateboard doet. Hij is een verver in indigo.

Zijn skateboard heeft hij half om half licht en half donkerblauw gedyed. 

 Lucht en zee, ku en kaï.. 

 Hij heet Leki. 

 Het Japans valt mij nog niet mee! Iedere keer als ik een Europese Henro, of een Amerikaan, zinnige dingen hoor zeggen in het Japans, groeit mijn minderwaardigheidsgevoel.

Vandaag was onze zevende loopdag.

Geregel

We slapen in Funanosato, vlakbij tempel 19. We zijn er vanmiddag al geweest en toen teruggelopen, zonder rugzak.

Morgen en overmorgen wordt het een beetje ingewikkeld.

We lopen naar michinoyado Sowaka aan de voet van de ropeway.

Daar gaan we met de kabelbaan naar boven, naar 21 en lopen naar 22. 

Iemand van de tempel belt naar yokisou, zodat we opgehaald kunnen worden, we slapen daar en de volgende dag, na het ontbijt, worden we teruggebracht naar tempel 22.

Vervolgens lopen we naar de 23.

Het is intussen, hier, vanavond heel knus, heel gezellig. Janet uit Arizona slaapt hier en motoko uit Nagoya, ook.

We hebben Jim en Tammy achtergelaten bij de shukubo van 19.

Vandaag was een makkie qua lopen. Morgen en overmorgen wordt een verrassing.

Ik had gisteren en vanmorgen foto's van het eten moeten maken, want dat was top!!! Zowel qua smaak als aanzicht. 

Ik vergeet steeds foto's van het eten te maken, omdat ik direct aanval 😳😬

Ik beloof bij de volgende bijzondere WEL foto's te maken. Ik vind nl. sashimi, tempura en zo, niet echt bijzonder.

Nu laat ik de foto's voor zich spreken...

Er verandert iets....

vandaag voor het eerst een diepe kalmte mogen ervaren, helpt natuurlijk ook, dat de hartsutra nu zonder haperingen gaat.. Uit het hoofd is vooralsnog een utopie.

Zou het te maken kunnen hebben met het feit, dat mijn pijpleiding nu definitief een connectie heeft met het riool van Shikoku? 

 

Weet niet hoe het jullie vergaat, wanneer daar een verstopping komt, maar bij mij is het reden voor meerdere ongemakken. Van een bruine rijst- en zuurdesembroodgewoonte naar witte rijst, witte rijst en witte rijst is niet erg stimulerend in deze regionen. Ik kreeg warempel puisten...en dat op mijn leeftijd 😉 

 

De waterhuishouding was al na 24 uur, dik in orde.

Vanmorgen om half 8 vertrokken om vier tempels te gaan bezoeken. Dat ging vlot, want geen bus henro's en geen dagjesmensen zoals op zondag en afgelopen maandag.

Ferry en ik kregen bij de tempel osettai in de vorm van 500 yen van een mede-henro. De osettai stromen binnen. Soms een beetje pijnlijk, als het iets is, dat je niet lust. Maar je mag een gegeven paard...

Gisteren iets alleraardigst meegemaakt.

Tegen lunchtijd regende het nog, toen we langs een gesloten restaurantje liepen. We wenkten, maar de man duidde dat de zaak gesloten was. "We hoeven niks, we willen alleen maar onze onigiri opeten" En dat in onvervalst Nederlands, dwars door de etalageruit. 

 De deur ging open, we kregen thee en Ferry ook nog een miso shiro (een miso soepje).

Allebei kregen we een citrusvrucht, eentje die ik nog niet kende. Ook niet uit Suriname. Geel van buiten, sappig zoet en bleek van binnen.

De Japanners eten het met een beetje zout. Heeft wel iets van een grape fruit en ook van een pompelmoes, maar de kleur klopte niet. Heerlijk!!! 

 

Heerlijk gegeten, gedronken en ge-entertaind door de man. Mochten we niks afrekenen!!

Van de vorige keer Japan, kan ik mij herinneren, dat we op twee-persoons futon sliepen. Daar is deze keer geen sprake van! Strikt gescheiden... Slecht voor je sex-leven. En de dunne wandjes werken er ook niet aan mee...

Waarom lopen zoveel oude vrouwtjes hier zo krom als een hoepel? Kromme mannen zie je nauwelijks..

En dat de kapjes tegen hooikoorts zijn.... met vakantie in Europa, ook in Amsterdam, draagt men ook kapjes. 

 

Waar we vanavond slapen, kan ik iedereen aanraden. Schoon, vitale en vrolijke 60-ers en alles, echt alles is tip top in orde....ook de WiFi 

😆 We hebben nog even de bus naar het centrum van Tokushima  City genomen om iets te regelen. Nu bereiden wij ons voor op een heerlijke maaltijd en een rustige avond