Bergtempels Shiromineji en Negoroji

 

Prachtige wandeling naar tempel 81.

Zou een henro korogashi zijn en er waren pittige stukjes bij, maar niet te vergelijken met 12, of 27, 60 of 66, terwijl de Japanner die Engels sprak deed alsof 81 hoorde in de categorie van 12. 

Watje..

All you need is luv...

 

Met die mannen, mocht ik ze nog tegenkomen, heb ik wel wat te verhapstukken.

Dringend werd ons afgeraden naar  Zen Kappa Dōjō te gaan....

Wij zijn nu op het adres dat zij aanbevolen.

Nog geen categorie Sakaeya (de katten), maar het huis stinkt naar rook en is viezig/smoezelig.

Grrrrr! 😤

 Dan hadden we maar niet....

 

We hebben onze tijd genomen bij de 81 en zijn daarna op weg gegaan naar de 82.

 

Ik zal jullie niet lastigvallen met een verhandeling van de route. Wel, dat het knap lastig was, omdat we gedeeltelijk terug moesten lopen.

 

Onderweg een soepje als lunch genomen bij een piepklein restaurantje, langs de weg.

 De 82 is een aparte tempel.....

 

Eerst ga je omlaag, via trappen en dan ga je ook weer via trappen, omhoog, omhoog, omhoog, omhoog naar de hondo.

Wel bijzonder! Er was een soort rondgang, met brandende lantaarns.

Ik liep er alleen. Ferry had geen zin in de laatste trappen.

 Toen down, down, down, naar onze slaapplek.

 

We passeerden nog Zen kapa dojo...

 

Op een gegeven moment zegt Ferry: 

We moeten hier, volgens de route afsteken.

Niet van harte, want meestal gaat het om steile stukken, maar ok, vooruit met de geit, denk ik nog 

 

Je raadt het al.

Het heeft vandaag niet geregend, maar gisteren wel en vandaag hadden we laaghangende bewolking, dus vocht en glibber.

Ik ben echt behoorlijk wat afgevallen en door bepaalde aankopen is mijn zak zwaarder dan eerst, terwijl ik, gezien mijn huidige gewicht, juist lichter zou moeten dragen...

 

Ferry glibbert een stuk naar beneden maar ik kan de oversteek niet maken.

Zittend op een wortel bovenaan de glibberboel, met schoenen die geen grip vinden, ben ik niet in staat te schuiven naar de zijkant, waar het minder glad is.

 

Toen we eindelijk de rugzak afhadden, kon ik schuiven naar de minder gladde kant en afdalen.

Jack, broek en pet smerig...

Doe er een flinke scheut paniek bij en ik zeg u: Een klucht van het zuiverste water.

Aai baja!!!! zouden ze in Suriname zeggen...een mens maakt wat mee!

 

Morgen gaat er weer het een en ander naar ons laatste logeeradres, om zo licht mogelijk naar de 88 te kunnen klimmen..

 

Nog een eerste keer:

De was is gedaan en mij wordt duidelijk gemaakt, dat die in de kamer moet drogen..🙄

Waaat!

 Morgen prachtig weer! 26 graden en 🌞

 

Zes uur ontbijt, alleen de 83 op het programma.

We slapen in Kirara Onsen

Zijn daar al na 8 kilometer!!!!

Dat wordt spazieren in Takamatsu City. We gaan er met de trein heen

YES! Ik heb er zin in

Lekkerrrr zo!

 

We hebben vandaag circa 19 km gelopen, maar zo relaxed....ik ben er weer helemaal bij en blij.

 

Allereerst, vanmorgen, was er weer geen warm water, maar we hebben zo superheerlijk geslapen, who cares!

Als dank ging Ferry, na het ontbijt, op de lage tafel zitten en alles sodemieterde eraf, omdat de poot inklapte. Thee op de tatami!!! Oei, ze lachte, maar ik denk dat ze niet echt blij was....en begrijpelijk.

 

We vertrokken, op weg naar de 7-Eleven, of de Lawson, om mijn blog onderweg te krijgen.

Het werd de 7, want die was dichterbij.

Alles weg! Hoera!

 

Een half uur later, toch de Lawson in voor nog een koffie en wat lekkers erbij.

Al reacties? Nee, iedereen slaapt nog...

 

Ook bij diverse filialen van Post flappen mogen tappen

 

Eindelijk onderweg naar tempel 78!

Goh, zegt Ferry, je kunt het kasteel Muragame nog steeds zien..pas toen de 7-11 ook in beeld kwam, drong de vreselijke waarheid zich aan ons op!

We waren teruggelopen 😫

 

Nog maar een keer proberen!

Er schoot een vrouw uit een huis/theezaak die riep:

Kom binnen, osettai!

Thee en een gevuld koekje en daarna mochten we op de wereldkaart in de garage aanwijzen waar we vandaan kwamen.

 

Tempel Gōshōji was heel moeilijk te vinden.

Eerst kwamen we op een kerkhof terecht, mooi trouwens en toen was iemand zo vriendelijk, om met ons mee te lopen.

 

Na de tempel kwamen we in een arcade, een bedelende henro tegen.

Deze arcade was de tweede in dit stukje stad, dat er verwaarloosd uitzag...

 

Wel kwamen we bij een giga-grote supermarkt en daar zijn we echt een half uur zoet geweest.

Yuzu is op dit moment mijn lievelingsdrank. Gekocht natuurlijk en een heleboel andere snoeperijen.

 

Weer verder, heeft Fer een nieuw bandje voor zijn horloge gekocht en kregen we weer osettai. Zoute knabbels.

 

Gisteren kregen we allebei een Jizo san cadeau, zo lief!

Intussen waren we beland bij een opvang voor de allerkleinsten, bij een bejaardentehuis.

Zouden ze in Nederland ook moeten doen!

Ik heb het netjes gevraagd, maar ik mocht toch geen foto's maken 😢

 

Tempel Tenoji bracht ons volledig in verwarring....

Gelukkig kwamen we Matt uit Amerika/Thailand tegen. Gezellig zitten kletsen.

Hij is een online English teacher, maar om geld uit te sparen voor Shikoku, heeft hij een paar jaar live Engelse les gegeven en art class in Thailand.

Waardevol dit soort contacten, wanneer je wat langzamer reist.

Intussen hadden we nog niet geluncht.

Die diende zich aan in de vorm van een Udon restaurant. Wel daar gegeten, maar geen Udon!!

 

Onderweg naar Kokubunji zagen we iemand lopen en Ferry zei, volgens mij is het een foreigner.

Inderdaad, Christina uit San Francisco.

Zij vond het bijzonder, dat wij bij Ebisu-Ya een reservering hadden. Ze probeerde ze al een week te bellen, om te reserveren.

Matt had het ook geprobeerd voor vanavond en het lukte niet. Hij begreep niet, waarom niet.

Deze Ryokan ligt namelijk praktisch naast Kokubunji.

 

Vanavond aan tafel, met vier mannen uit Nihon, hebben we een aardige tip gekregen.

Weliswaar iets verder dan we gepland hadden, totaal 19 km, maar waar we gereserveerd hadden, bleek erg slecht te zijn.

Dus een nieuwe reservering en een canceling. 😳

Het wordt morgen klimmen naar de 81, hoog blijven voor de 82, dalen en ff doorlopen....

Never a dull moment

Kagawa; de vierde prefectuur

 

In deze prefectuur zou het Nirvana bereikt kunnen worden.

 

Vandaag slapen we in Marugame City, bij Ryokan Shishitomo.

Voor het eerst maken we mee, dat er op een persoon gerekend is en niet twee....

 

Voor het eerst maken we mee, dat de was naar een parkeergarage gebracht moet worden, waar een coin wasmachine staat, ten behoeve van de hele buurt.

Ferry is in yukata gegaan, want de belangrijkste kleding was bij het wasgoed. :)

 

 Voor het eerst maken we mee, dat bij de vraag of er WiFi is, ik een map met documentatie in mijn handen gedrukt krijg, mij op een WiFi apparaat van softbank gewezen wordt...en of ik dat maar zelf uit wil zoeken...

Goudgeel graan..gerst? 

We posten mijn blog morgen wel, bij de Lawson.

Men zegt: voor alles is een eerste keer.

 

Heerlijk, zo'n kletsnatte handdoek om je hoofd!

Vanmorgen zei Ferry, vanwege de bloedhitte om half 8, dat hij een hoedje nodig had.

Ik dacht: waar vind je vandaag nou een hoedje?????

Toen we wegliepen van tempel 76, lag aan de kant van de weg, een puntgaaf hoedje!

Ferry heeft z'n hoedje.

 

Osettai van Kükai

Vandaag een tempelmarathon gedaan. Ik ben er nog steeds geen voorstander van, maar we hebben de verantwoordelijkheid van de rituelen verdeeld.

We zagen tempel 72, 73, 74, 75, 76 en 77.

Mijn favorieten zijn:

75 en 77

 

Bij tempel 75 kwamen we de Amerikaanse Christine tegen.

Ze klaagde over moeheid, gebrek aan energie en dat ze geen veerkracht meer had..

Waar heb ik dat eerder gehoord? 🤔

Tempel 75

 

Als je langs watertjes komt, liggen altijd een hele rij schildpadjes te zonnen op een richel, ca 10 cm boven de waterlijn.

De een na de andere duikt dan het water in.

Maar de vraag die ons al een poosje bezighoudt;

Hoe klimmen ze weer op de richel?!?!?!

Ferry doet de rituelen bij de tempel  

Het was een route van 20 km vandaag en het was erg warm, maar een natte badhanddoek om je hoofd, een fles mikansap en natuurlijk ook water, maakt het dragelijk

 

Morgen hoogstwaarschijnlijk regen en een wandeling van ca 16 km. Gōshōji, tempel 78, Tennōji, tempel 79 en Kokubunji, tempel 80.

Geen colletjes, maar hoge trappen worden niet uitgesloten ;)

 

Blues...

 

Ikigai

Al een paar dagen vraag ik mij af, wat er met mij aan de hand is....

Het lijkt wel, alsof ik er helemaal niks "gezelligs" meer aan vinden kan.

Of de grote matheid toegeslagen heeft...

 

Het is kwart voor 6 's morgens, 7 mei 2017 en vannacht is het helder geworden:

IK BEN GEWOON MOE!

 

We zijn op 15 maart vertrokken, 16 maart aangekomen, 17 maart begonnen te lopen en we zijn nooit meer gestopt, behalve dan, om te douchen, kleren te wassen, te eten en te slapen.

Deze manier van leven hebben we eerder vertoond, op de Camino.....

 

Vanaf Amsterdam, steeds een paar weken in de jaren 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 en 2013 en in 2014, vanaf Mont de Marsan, verder op de Camino Frances, via Saint Jean Pied de Port, naar Villar de Mazarife.

(Terug naar huis met een enkelblessure)

 

Maar toen hadden we in elke grote stad een extra dag, om cultuur op te snuiven en iets anders te doen, dan ons te verplaatsen van A naar B.

Het jaar daarop, in 2015, verder gelopen naar Santiago de Compostela en Finisterre.

 

Vorig jaar, in 2016 hetzelfde gedaan op de Via de la Plata, tot Zamora.

Elke mooie stad, een dag extra.

 

Bij de planning heeft Ferry dezelfde formule toegepast:

1200 km gedeeld door 20(km) is 60.

Aan 60 dagen zouden we genoeg hebben....

In de eerste instantie had ik geboekt voor 3 maanden, maar met boete, hebben we de ticket gewijzigd naar 66 dagen.

Niet wetende - dat kun je alleen maar ervaren - dat de wereld van Shikoku een totaal andere is dan die van België, Frankrijk en Spanje.

 

Natuurlijk wisten we wel een beetje van Japan, door onze treinreis door een gedeelte van Japan in 2008, maar dat is wel ff wat anders dan lopen op dit prachtige eiland met vriendelijke, hulpvaardige mensen.

 

In het begin werkte de formule ook prima!

Genoeg tijd om mijn nieuwsgierige kijkogen de kost te geven, genoeg tijd om alles te laten bezinken, genoeg tijd om te verwoorden.

Genoeg energie...

 

Maar ik ben ook niet meer de jongste en de tijd om op te laden, werd steeds "korter", naarmate de inspanningen toenamen.

 

De laatste week liep de planning helemaal mis, wat mij betreft.

Vijfentwintig km inspanning, met pieken van 30, 35 km op een dag, is meer dan ik verwerken kan.

Dat zal echt deze laatste dagen beter verdeeld moeten worden, om te voorkomen dat ik blessures ga oplopen en erger....

 

Gisteren heb ik een hint van Kobo Daishi mogen ontvangen.

De "gevoelige" Leki heeft definitief de geest gegeven en nu loop ik met een stok. Moet wel rustiger lopen nu.

 

Ik kan nl naar Ferry wijzen met een vinger, maar dan wijzen er nog altijd drie vingers naar mijzelf...

 

De neiging bestaat bij mij, om wild om mij heen te  slaan, bij heftige gevoelens en frustraties en Ferry is in de buurt, dus krijgt hij de volle laag....en dat is niet eerlijk...

 

Ik ben er zelf ook bij en kan mede-bepalen wat en hoe we iets doen.

Helaas wil ik altijd even stoer zijn en ga dan uiteindelijk op mijn bek.

Hij is een diehard en ik niet....

 

We doen het echt rustig aan, op dit moment en dat is weldadig!

Drinken nu koffie op een afstand van 5 km vanaf onze laatste slaapplek. Hebben wel al onze rituelen gedaan bij 68 en 69 en 70...

 

 Dank je wel, 7-Eleven voor het steeds opnieuw aanleveren van onze flappen

Het is half 4 's middags:

Om 3 uur kwamen we aan bij Fureai Park Mino Onsen.

De laatste gereserveerde kamer vanuit Holland, door Emiko en haar vriendin Yoko uit Tokushima.

Dank je wel, Emiko! 😘

Nu zorgen we weer zelf voor de reserveringen.

 

Mijn grens is bereikt. Ferry is alleen naar tempel 71.

Het hele ritueel doet hij deze keer alleen....ik kan loslaten..

Een van de spoorwegovergangen, waar we geduldig hebben staan wachten en waar ik zwaaide naar de machinist en hij naar mij

 

Vanmiddag hebben we voor het eerst in een udon restaurant gegeten.

Wat een belevenis! Was echt superdruk. We moesten in de rij staan om te kunnen bestellen :))

De video plaats ik op FB