Michi no eki..wat een uitvinding!

Een afscheidsfoto van ons adresje.

 

Geen WiFi, dus onderweg naar Mc Donalds, voor gratis wifi..

We stonden daar om 8 uur voor de deur, hartstikke dicht!

 

Al lopende kwamen we bij een Michi no eki, een "rustplek", zeg maar.

Verse groente en vis te koop, een bloemenman, een grote wc ruimte, een heleboel tafels met banken en niet te vergeten free WiFi.

 

Michi no eki is populair bij kampeerders, omdat je de tent kan opzetten, of overdekt op een van de banken kunt slapen.

In de grote wc ruimte, mannen en vrouwen gescheiden, kun je heel goed je wassen en je tanden poetsen.

Kijk maar, met verse bloemen ook nog.

 

Er gaan geruchten, dat sommige Michi no eki niet meer zo blij zijn met kampeerders, vanwege het achterlaten van troep.

Nan kou bai ume is umeboshi van 100 yen per stuk...maar lekker!!!!

Die ga ik zeker meenemen naar Nederland.

 

En deze gember helpt mij fantastisch met een (allergie) hoestbui! Wel super peper, maar toch lekker.

Ook meenemen!

Dat wordt overvracht.

 

Het is nu kwart voor 12 en wij zitten in een soort restaurantje, een beetje deftig.

Ferry heeft bij de Eko no michi veel gesnoept, maar ik ben wel aan een lunch toe.

 

Allemachtig! Voordat Ferry en de man het eens waren over wel of geen drinken bij de sandwich en de prijs daarvan...allemachtig...

En hij sprak eigo...

 

Toen er afgerekend ging worden, was er miraculeus genoeg, toch weer 300 yen extra berekend voor...ja, waarvoor eigenlijk?

Die hebben we niet betaald. Belasting was er al over berekend.

Boeven heb je overal, ook in Japan.

 

Onderweg in het postkantoor ook weer gelachen

Wij sturen regelmatig een kaartje of een cadeautje naar Miles en Noah en alle keren was het bij dezelfde soort kaart een andere prijs.

 

Deze keer kwam zelfs het meetlint eraan te pas.

Ik was net te laat om een foto te maken, maar je kunt zien, dat met z'n tweeën dit varkentje gewassen wordt ;)))))

 

Kijk uit je doppen voor je doppen!

Wij lopen regelmatig op de smalle stoepen over stenen die het riool afsluiten. Waar twee stenen elkaar raken, zit een gat...

 

Deze handschoenen draag ik om het overmatig verbranden van de huid van mijn handen te voorkomen.

Een paar jaar geleden had ik geen handen meer, maar donkerbruine klauwtjes bedekt met  perkament.

Vorig jaar op de Via de la Plata ben ik begonnen met handschoentjes te dragen. Beviel uitstekend!

Voor een paar witte "zwarte Piet" handschoentjes, in de feestwinkel betaalde ik ongeveer 10 euro.

Na 1x wassen, gekrompen en uit model.

Deze handschoenen kosten een euro, omgerekend en zitten fantastisch!

Daar neem ik een paar of drie van mee.

Als ze zo smerig geworden zijn, dat de was niet meer helpt, gooi ik ze weg en koop nieuwe.

Dit is mijn derde paar.

 

 

Ondertussen zijn we aangekomen op onze slaapplek.

Echt een verrassing!

Grote mooie kamer met bad en wc op de 5de verdieping van een soort pakhuis "Seagull Marina"

Het eerste onderkomen dat vanuit Tokushima door de vriendin van Emiko is gereserveerd.

 

 

 

De son in de see sien sakke....

 

Dat hebben wij vandaag gehad!

We zitten op een fantastische locatie, bij Seapa Makoto aan de Seto binnenzee.

 

Jawel, we hebben gelukkig weer een paar dagen kust, voor er weer geploeterd gaat worden in de bergen.

We hebben een tatami kamer met eigen douche en ofuro, wc en een wasbak.

 

Laat ik het uitzicht op zee niet vergeten, vanaf ons balkonnetje!

En dat voor een prijs, 2000 yen goedkoper dan het smerige kattenhol...

 

Oja, bezoek aan de Spa was bij de prijs inbegrepen.

Ferry heeft nog een 20 minuten durende lichaamsmassage genomen en ik een voetmassage van 20 minuten.

Die hebben we wel apart betaald ;)

Eten uitstekend en morgen om 7 uur ontbijt.

Wij prijzen ons rijk!

 

Vanmorgen is Ferry nog naar de dōgo onsen geweest.

Hier zijn verslag:

Om 5 voor 6 voor de deur met 100 net niet dringende buurtbewoners. 

Om 1 voor 6 gaat de deur open, waarachter een grote stoere uniformman die de menigte in bedwang houdt door op zijn horloge te kijken. 

Klokslag 7 doet hij een stapje opzij en rennen de eersten naar binnen.

De onsen is vol als ik in het bad stap. 

 

Deze mensen waren op zoek naar schelpen. Verser op je bord kan niet

Vandaag tempel 52 en 53 bezocht.

Taisanji en Enmyōji

 

Bij tempel 52 stond Nihamsi. Eerst kregen we snoepjes en gevouwen kraanvogels, toen werd er een foto van ons gemaakt.

Later kregen we nog mikan en liet hij boeken zien met foto's van andere Westerse henro.

Dus ook Elly en Ingmar en nog wat anderen die wij kenden of herkenden. Grappig..

We ontkwamen er niet aan, wij moesten ook iets persoonlijks schrijven. :)

Onderweg stopte hij en bracht ons nog een zak chocoladebroodjes.

 

Nieuw gedeelte van de 52

 

Lijkt een beetje op Gollum

Bizar spul bij de 52

 

  

Maar ook een mooie, mannelijke Kükai.

 

Bij de 53 heb ik maar een foto gemaakt

 

Het was een lange wandeling vandaag.

Leek geen einde aan te komen en het waren toch slechts 26 km.

Hebben ons getroost met een specialiteit van de streek; tart.

 

 

En dan nog drie van de grote hoeveelheid waterschildpadden gesnapt.

 

 Ik heb ook twee werkelijk schitterende vogels gezien, maar ze blijven niet zitten, hè!

We mogen wel genieten van de concerten, vooral voor 10 uur in de morgen.

Het blijft een genoegen!

Geen WiFi, maar morgen, onderweg, gaat het lukken om dit verslag viraal te krijgen.

A whole bunch!

 

Zes tempels op een dag:

 Joruriji--------tempel 46

Yasakaji------tempel 47

Sairinji--------tempel 48

Jōdoji----------tempel 49

 

Hantaji--------tempel 50

Ishiteji---------tempel 51

 

En dat in de niet aflatende regen

 

We vertrokken vanmorgen om kwart voor zeven, in de stromende regen.

Vinden wij dat fijn, of roepen wij: "ach dat geeft niks?" Bedenk zelf het antwoord.

 

Maar....de temperatuur is goed en we hoefden niet beestachtig (echt op z'n Su) te klimmen....

Wel vreselijk gedaald van 650 meter naar 0, zeg maar.

Niet goed voor de knietjes. Tot nu toe geen problemen. Knock on wood!

 

Omdat het zo glad was door de regen liepen we extra voorzichtig naar beneden. Ondergrond variërend van blad, takken tot grote keien, beton of ander soort stenen...en waardoor gleed ik uit en belandde op handen en knieën? Over een rooster dat over een watergeul lag.

 

Dat was in de regen opeens spekglad!

 

 Was eigenlijk geen lol aan vandaag.

Wel 25 km, wel zes tempels, maar ik kijk anders, dus ook geen bijzondere pica's.

 

We zijn in Matsuyama City

Nog niet zo lang geleden, stond er nog op een bordje

Dat het 230 km ver was.  

 

Vanavond slapen we in Sen Guesthouse, sudomari.

Dwz geen maaltijden.

 

Vanavond een fantastische hamburger bij de Japanner(!) gegeten met frieten, waar ze in Nederland nog een puntje aan kunnen zuigen, besproeid met een dogo biertje. (Locaal bier.)

 

Je kunt heen de A route en terug de B route.....

 

Maar dat doen we niet.

We zitten in de bus te wachten, tot hij om half 10 vertrekt naar tempel 45, Iwayaji.

Vanaf de halte is het nog 1 km naar de tempel en vanaf daar lopen we terug naar Daihōji (44)

En vervolgens omhoog naar Tōri-An, waar we slapen.

Er dreigt regen, maar we hopen het droog te houden.

 

Voor ik verderga met vandaag, wil nog even kwijt, dat we gisteren een slang op het pad tegenkwamen.

Hij lag zich te koesteren in het zonnetje.

Kop omhoog, toen we bij hem stonden.

Ongeveer 1.10 m, dun, geelbruin op de rug, zwarte cirkeltjes aan de zijkant, een driehoekige kop en een gelige buik.

Ik vertrouwde hem in elk geval niet..

Toen ie uiteindelijk verdween in het gras, had ik dus geen foto gemaakt...

 

We hebben het droog gehouden.

Het was een spannende dag vandaag.

Allereerst zagen we vanuit de bus de prachtig bloeiende bomen die Chris de Vries heeft gefotografeerd.

Route B dus.

 

Het klimmen naar tempel 45 was een uitdaging...

Kwam geen einde aan!

 

Wel een prachtige bosrijke omgeving!

Er is een nieuwe shukubo gebouwd. Ziet er strak uit.

Lijkt mij fantastisch om daar te kunnen logeren en dan op het balkon te staan en over de boomtoppen te kijken.

 

Toen we voldoende hadden genoten van de sfeer daar, vroegen we aan de monnik in het kantoor, hoe we bij de A route konden komen.

Hij heeft wel vijf keer geverifieerd, of we wel bedoelden wat we zeiden.

 

Toen eindelijk zei hij, dat we achter de oude toegang tot de tempel, het pad, het bos is, moesten nemen.

Hebben we gedaan.

 

Op sommige stukken een regelrechte korogashi!

Maar goed uit je doppen kijken, alert blijven en af en toe je stokken naar beneden gooien, om de touwen te kunnen gebruiken en alles komt goed.

 

Voor we op de splitsing waren, kwamen we een groep van vier Australiërs tegen.

Hebben ze toch gewaarschuwd. Ze zagen er te onervaren uit.

 Op de splitsing, kwam er nog een Frans stel aanlopen. De man deed het voor de derde keer, dus hij wist wat hem te wachten stond.

 

 

 

It was a long way down!

Lopend verder, via de tunnel, naar kuma-kogen Town 

 

Toen rechtsaf voor de laatste vijf kilometers naar Touri-An, waar we sliepen

Weer terug in de bewoonde wereld

 

 

Onderweg naar de Town 

Achter deze jongens en meisjes hebben we zeker 5 km gelopen. Gezond bezig!

Touri-An is een super onderkomen!

geen dubbele tatami kamers. Ferry en ik hadden een eigen kamer.

In de winter slapen er de skiërs en bergwandelaars en nu dus ook henro

 

De fireplace, wanneer je binnenkomt.

Weg van de weg, aan de rand van het bos....rust!

Heerlijk geslapen!!