maandag 3 april 2017

Shikoku byo..

 
Een Shikoku byo is een Shikoku verslaafde.
Zowel bij de Nederlandse henro, als bij de internationale henro san, zijn er mannen en vrouwen, die zo gauw ze klaar zijn met hun tempelroute, alweer aan het plannen zijn voor de volgende ronde...

 
Het "Westland" van Shikoku; kassen, klaarliggende rijstvelden en sommige rijstvelden al beplant met bibit (jonge rijstplantjes)

Dat bracht mij op de Shikoku byo, want al wandelend en genietend van het zicht op het tere groen van de plantjes, vroeg ik mij af, hoe het landschap zou zijn wanneer de halmen groter waren en hoe, wanneer de halmen zwaar van de rijpe korrels zouden zijn...

Ik denk niet, dat wij weer naar Shikoku zullen komen voor een rondje tempels, maar we zijn allebei wel gecharmeerd van de landschappen, de vriendelijke mensen en de inspanning (jaja!)

 
  
Vandaag drie tempels bezocht.
Kokubunji is favoriet..

Dainichiji was de eerste van vandaag

 
 
En Zenrakuji, tempel 30 de laatste (van vandaag dan hè!)

 
De schoenen van Ferry waren alweer aan nieuwe hakken toe...

 
  
Wachtende op de schoenen, hebben we als avondeten een okonomiyaki gegeten. Superlekker!!

 
Dit is dus ook Japan. Er wordt geanticipeerd! De stoepen zijn smal, dus wordt de bescherming tegen een val in de goot, zodanig bevestigd, dat er nog optimaal gebruik gemaakt kan worden, van de wandelruimte.

Zo droog je champignons in de buitenlucht.

 
Zomaar een landschapje

 We zijn in Kōchi City, dus mag daar een foto van, niet ontbreken natuurlijk!

 
 
Vooruit, nog eentje dan.....

zondag 2 april 2017

Zondag 2 april

 
Zomaar wat feitjes:
Hoe groot is Shikoku?
18.800 vierkante kilometers
Om te vergelijken, Nederland telt 42.000 vierkante kilometers.
Hoeveel inwoners telt Shikoku?
Dat zijn er ruim 4 miljoen

Zo troeperig kan het er uitzien langs 's Heren wegen

 
In Kōchi is de alertheid op tsunami's overal zichtbaar
Grote betonnen wallen langs zee, borden die aangeven waar je naar toe kunt vluchten (omhoog)
Leven met de dreiging van dit gevaar, is voor ons natuurlijk onbekend.
Tegenwoordig kunnen de Groningers meepraten over aardbevingen

Nog zo'n plek om naar toe te kunnen vluchten

Vandaag weer eens een stuk gelopen met Bruno, de Fransman. Hij ging vandaag een eindje verder, naar tempel 28; Dainichiji. 

 
Zelfs het onkruid ziet er gezond uit..

Prachtig mooie route vandaag.
We begonnen met uitbundige zonneschijn en niet langs de 55, maar er steeds achter, op een pad geflankeerd door dennen en moestuintjes en bevolkt met recreërende Japanners.
Het is zondag, nietwaar!
We hebben een jongeman zo mooi zien hardlopen..leek wel of hij zweefde!
En natuurlijk gezinnetjes met hun schattige (kawai) kindjes.
Wat zijn het toch een poppetjes om te zien! Zowel de jongetjes als de meisjes.

Rechts, in de hoogte, zie je het stationnetje van een enkelspoor van een een-wagons treintje.

 
Dit is nou een zenkonyado. Een gratis slaaphut voor Henro san

 
Geluncht hebben we in het restaurant dat je boven zee ziet uitsteken.
We hebben wel een half uur moeten wachten, maar het uitzicht! 
Ik had frites en een hamburger en Ferry pasta Putanesca

 
 
Water gedronken, want we hadden er nog 10 voor de boeg

 
Het uitzicht......

 
En toen kwamen er dreigende luchten met af en toe een klap onweer.
Gelukkig niet veel regen.
Het is nu weer stralend!

zaterdag 1 april 2017

Prefectuur van training, discipline en uithoudingsvermogen...

 
Vanmorgen onderweg naar Otera Kōnomineji 

Het miezerde helaas nog wel.
Afscheid genomen van Jim Maurice. Hij moest wat sneller vooruit, omdat hij een workshop raw food geeft in Tokyo, binnenkort.

 
Onderweg...

We liepen eerst met onze backpacks, omdat Ferry niet helemaal terug wilde naar de Minshuku.
Gelukkig kwamen we een oud mannetje in een pick-up truck tegen, die gebaarde dat we in de schuur onze hebi's (zwaarte) konden achterlaten.
Lichtvoetig vervolgden wij onze weg.
Omhoog hebben we het officiële pad zoveel mogelijk gevolgd. Toch fijner dan asfalt.

 
En toen waren we er opeens..

 
Zo'n prachtige tuin, met koi (karpers) en bonsai

We waren er nog niet...nog drie hoge trappen te gaan


 
Wat een prachtige gelaatsuitdrukking!

 
De wachter..

 
Een cadeautje!

 
En toen gingen we weer
De hartsoetra had deze keer een extra dimensie, omdat we die gelijktijdig opzegden met een Japans echtpaar

 
Het treinstation Van Tōnohama, maar voordat we daar waren, kwamen we op de helling vanaf tempel 27, een oud-collega van Ferry, van Het HCO tegen.
Zij liep naar boven, samen met haar man, Pieter.

Een soort zelfbediening, langs de weg

 
Om 11 uur hield het eindelijk op met regenen.
De kust was weer prachtig!

 
Aki!

 
We zitten in hotel Tamai
En surprise! Wie zijn er ook? Jim en Tammy

 
Door het glas van het restaurant op de 11e verdieping

 
Ferry heeft zijn Bento box leeg en ik heb mijn kerrie rijst ook op.

Alles kits!
Geen pijntjes en andere ongemakken...we blijven alert...
This is KŌCHI!

vrijdag 31 maart 2017

Regen

Het regent nog steeds....om 17.37 uur.

Vanmorgen toen we om 7 uur vertrokken uit Minshuku Urushima, naar Otera Kongōchōji, regende het pijpenstelen.

Het heeft de godganse dag uit de hemel gestroomd, gesiepeld en af en toe gemot.
Naar 26 was een redelijk pittig stukje omhoog, maar mooi! 
De tempel eenvoudig en rustig.
Terug was lastig. 
Eerst 500 m naar rechts, toen sloeg de twijfel toe...teruggegaan, gepraat met een auto henro, hij wist het ook niet.
Toen maar het risico genomen en toch nog naar rechts gelopen.
Bleek goed te zijn.
Een km voor nop...

De route vandaag was verrassend.
Veel door dorpjes, waarvan een met een antiekstraat;
mooie oude huizen gezien.

Voor Nahari City, ook via de flank van een heuvel gelopen. Was fijn om van het asfalt weg te zijn.
Toch waren sommige stukken naar beneden, griezelig glad door de regen.
We hebben het gered!

In Nahari ben ik 3 haltes met de trein naar Tōnohama gegaan en Ferry heeft de laatste 6 km gelopen.

 
We slapen vanavond in Minshuku Tōnohama. Een nieuwe.
We krijgen korting, door de combi Urushima/Tōnohama.

 
Gisteravond na het eten zo heerlijk onbesmuikt kunnen lachen!
Een Canadees, Jim Maurice, sliep ook in U en een klein pittig vrouwtje begon zijn schouders te masseren.
Toen nam ze mij onderhanden.
Daarna begon ze aan Ferry, maar op de een of andere manier ontaardde dat in een klucht.
Ik heb een klein stukje op video.
Lukt niet om het hier te downloaden 

 
Morgen wacht de 27 op ons. Een henro korogashi.
Gelukkig hebben we geen lange wandeling.
We slapen in Aki

Bloesems

 
Zo was het vandaag