Prefectuur van training, discipline en uithoudingsvermogen...

 

Vanmorgen onderweg naar Otera Kōnomineji 

Het miezerde helaas nog wel.

Afscheid genomen van Jim Maurice. Hij moest wat sneller vooruit, omdat hij een workshop raw food geeft in Tokyo, binnenkort.

 

Onderweg...

We liepen eerst met onze backpacks, omdat Ferry niet helemaal terug wilde naar de Minshuku.

Gelukkig kwamen we een oud mannetje in een pick-up truck tegen, die gebaarde dat we in de schuur onze hebi's (zwaarte) konden achterlaten.

Lichtvoetig vervolgden wij onze weg.

Omhoog hebben we het officiële pad zoveel mogelijk gevolgd. Toch fijner dan asfalt.

 

En toen waren we er opeens..

 

Zo'n prachtige tuin, met koi (karpers) en bonsai

We waren er nog niet...nog drie hoge trappen te gaan

 

Wat een prachtige gelaatsuitdrukking!

 

De wachter..

 

Een cadeautje!

 

En toen gingen we weer

De hartsoetra had deze keer een extra dimensie, omdat we die gelijktijdig opzegden met een Japans echtpaar

 

Het treinstation Van Tōnohama, maar voordat we daar waren, kwamen we op de helling vanaf tempel 27, een oud-collega van Ferry, van Het HCO tegen.

Zij liep naar boven, samen met haar man, Pieter.

Een soort zelfbediening, langs de weg

 

Om 11 uur hield het eindelijk op met regenen.

De kust was weer prachtig!

 

Aki!

 

We zitten in hotel Tamai

En surprise! Wie zijn er ook? Jim en Tammy

 

Door het glas van het restaurant op de 11e verdieping

 

Ferry heeft zijn Bento box leeg en ik heb mijn kerrie rijst ook op.

Alles kits!

Geen pijntjes en andere ongemakken...we blijven alert...

This is KŌCHI!

Regen

Het regent nog steeds....om 17.37 uur.

Vanmorgen toen we om 7 uur vertrokken uit Minshuku Urushima, naar Otera Kongōchōji, regende het pijpenstelen.

Het heeft de godganse dag uit de hemel gestroomd, gesiepeld en af en toe gemot.

Naar 26 was een redelijk pittig stukje omhoog, maar mooi! 

De tempel eenvoudig en rustig.

Terug was lastig. 

Eerst 500 m naar rechts, toen sloeg de twijfel toe...teruggegaan, gepraat met een auto henro, hij wist het ook niet.

Toen maar het risico genomen en toch nog naar rechts gelopen.

Bleek goed te zijn.

Een km voor nop...

De route vandaag was verrassend.

Veel door dorpjes, waarvan een met een antiekstraat;

mooie oude huizen gezien.

Voor Nahari City, ook via de flank van een heuvel gelopen. Was fijn om van het asfalt weg te zijn.

Toch waren sommige stukken naar beneden, griezelig glad door de regen.

We hebben het gered!

In Nahari ben ik 3 haltes met de trein naar Tōnohama gegaan en Ferry heeft de laatste 6 km gelopen.

 

We slapen vanavond in Minshuku Tōnohama. Een nieuwe.

We krijgen korting, door de combi Urushima/Tōnohama.

 

Gisteravond na het eten zo heerlijk onbesmuikt kunnen lachen!

Een Canadees, Jim Maurice, sliep ook in U en een klein pittig vrouwtje begon zijn schouders te masseren.

Toen nam ze mij onderhanden.

Daarna begon ze aan Ferry, maar op de een of andere manier ontaardde dat in een klucht.

Ik heb een klein stukje op video.

Lukt niet om het hier te downloaden 

 

Morgen wacht de 27 op ons. Een henro korogashi.

Gelukkig hebben we geen lange wandeling.

We slapen in Aki

Bloesems

 

Zo was het vandaag

I Tjing

Alles is aan verandering onderhevig.

Zo droog je vis!

Gistermiddag, toen Ferry nog aan de wandel was, heb ik 2.5 uur als een blok geslapen.

Onze "hospita" was alleen maar bezorgd. Ik moest veel meer drinken zei ze.

Toch geen slaap gemist die nacht!

Had dus iets uit te slapen, klaarblijkelijk.

Vanmorgen geen kniepijn meer en het kleine teentje gedroeg zich netjes.

Ferry kwam gisteren, als een energie bom aan om half 4.

Wilde meteen douchen..

Had de hele weg geen henro's gezien en had het hele smartlappenrepertoire geoefend.

In het huis was ook een Japanse henro.

Weet niet of hij doorliep, want zijn tasje was nogal klein en we zijn hem niet meer tegengekomen.

Hij besteedde niet echt aandacht aan ons, eigenlijk..

Na het ontbijt belde de "sergeant-majoor" naar het slaapadres van de 31ste.

We slapen in het Nahari hotel, morgen.

Vanavond slapen we op een heerlijke plek!

Warm, gezellig, druk, heel ontspannen!

We hebben een goede kamer.

Minshuku Urashima.

Hier is ook Jim Maurice van Ohenro san.

De 55 kruipt onder je huid!

Er zijn prachtige stukken, maar er zijn ook stukken die meer van hetzelfde zijn.

Gelukkig kun je af en toe door een dorpje..

We zijn het zeeaquarium gepasseerd. Geen tijd aan kunnen besteden...

De weg duurde van kwart over 7 tot kwart over 3.

Was lang genoeg.

Fijn, dat we weer twee keer de tempelrituelen konden uitvoeren.

Bij tempel 25 hebben we meegechant met een groepje van 5. Toch altijd fijn om daar onderdeel van te mogen zijn.

Morgen de 26. Overmorgen de 27, ook een henro korogashi. (waar de henro omvalt)

Vandaag was het zonnig en aangenaam van temperatuur. Ben benieuwd naar morgen!

De 24 de hotsumisakiji

Mooie klank, als je de stenen slaat tegen de grote steen

Muroto in de verte

Houtzagerij

Selfie 😅😅

Prachtig!

Tempel 25 Shinshōji

 

Planning

Je kunt plannen wat je wilt, feit is, dat het pad gaat, zoals het gaat.

Ook als je getweeën op pad bent.

Gisteren was al duidelijk, dat de route vandaag, 27 km zou zijn.

Ik kneep hem heel erg, omdat mijn ene knie niet helemaal Ok is, de 55 meer van hetzelfde is langs de kust, ik Ferry goed ken en mijn kleine teen lichtelijk ontveld is geweest en nu, na een flink aantal kilometers opspeelt.

Dapper begonnen, met de toezegging van Ferry, dat als het niet meer ging, wij de bus namen...

Het ging niet meer, na ongeveer 10 km en het resultaat was, dat ik in mijn uppie de bus instapte en Ferry zei dat hij de hele route ging lopen!

(Waarom denkt iedereen toch, dat ik de dienst uitmaak in onze relatie?)

 

Mocht er een tsunami komen..

Vreselijk vond en vind ik het, om gescheiden te zijn. 

We zijn toch samen op stap??

De buschauffeur liet mij veel te vroeg uitstappen.

Kennelijk wist hij niet waar de Minshuku was.

Bij een winkeltje werd duidelijk, dat ik nog erg ver van M verwijderd was.

Ik kon twee uur wachten op de volgende bus, of een takishu (taxi) nemen..

Gekozen voor de laatste optie.

 

Zijn in afwachting van de kleine plantjes...de rijstvelden

Nu zit ik dus op onze slaapplek.

Bij iemand in huis, die het natuurlijk veel te vroeg vindt om al een slaper te hebben.

Werklui zijn met het schilderen van de buitenkant bezig.

 

Het boeten van de netten

Bekend verschijnsel hier...

Alles staat tegen elkaar open en het is koud in huis.

Het huis staat aan de 55, naast een benzinestation.

Het verkeer raast langs en aan de andere kant van een heleboel struikgewas, is de zee.

Als er even geen auto langsrijdt, dan kun je het ruisen van de zee horen.

Geen WiFi, helaas.

Dit blog wordt offline geschreven.

Ik moet de neiging onderdrukken, om Ferry elke vijf minuten te bellen!

Weinig foto's, helaas!

Morgen hebben we een wandeling van ca 20 km en een klimmetje naar tempel 24

Kōchi prefectuur

We zijn nu officieel in de prefectuur Kōchi.

Vanmorgen, tot mijn verrassing, bleek ik heel behoorlijk geslapen te hebben.

Gelukkig maar, want daardoor kon ik gemakkelijker over mijn onvrede van gisteren heen stappen.

Vandaag de hele dag gelopen met Co en Bruno, hoewel B op een gegeven moment zijn lange benen strekte en er als een speer vandoor ging.

Was gezellig lopen, ondanks het verkeer op de 55.

Aan de linkerkant regelmatig zicht op het blauwe zilte water, waar af en toe kreeftenfuiken te zien waren.

 

Op een gegeven moment zagen we ook mensen op het wad, maar wat die daar aan het doen waren, is ons niet duidelijk geworden.

Veel gerust vandaag, onderweg. Er waren vele rusthutten.

De route was ook niet lang, "maar" 20.5 km.

Morgen lopen we er 27!

Minder rusthutten, geen Lawson of 7-Eleven..

Als ik dat maar red...

Ach, in het ergste geval kunnen we een taxi nemen, de laatste 5 km.

 

We zitten nu in een Japans business hotel.

Schappelijke prijs, geen diner en ontbijt inbegrepen.(sudomari)

Vierduizend yen goedkoper dan dat ding van gisteren!

Waar ik wel moeite mee heb, is de rooklucht in dit hotel.

Er mag in Japan, nl. nog steeds gerookt worden in openbare gelegenheden.

 

Jim en Tammy zitten in een Minshuku, niet ver hiervandaan, Co en Janet zitten aan het begin van het dorp, vlakbij de onsen en Bruno slaapt weer ergens anders.

 

Toch eten we vanavond met z'n allen samen in restaurant "Join"

En morgen zien we wel weer verder...