donderdag 30 maart 2017

I Tjing

Alles is aan verandering onderhevig.

Zo droog je vis!

Gistermiddag, toen Ferry nog aan de wandel was, heb ik 2.5 uur als een blok geslapen.
Onze "hospita" was alleen maar bezorgd. Ik moest veel meer drinken zei ze.

Toch geen slaap gemist die nacht!
Had dus iets uit te slapen, klaarblijkelijk.
Vanmorgen geen kniepijn meer en het kleine teentje gedroeg zich netjes.

Ferry kwam gisteren, als een energie bom aan om half 4.
Wilde meteen douchen..
Had de hele weg geen henro's gezien en had het hele smartlappenrepertoire geoefend.

In het huis was ook een Japanse henro.
Weet niet of hij doorliep, want zijn tasje was nogal klein en we zijn hem niet meer tegengekomen.
Hij besteedde niet echt aandacht aan ons, eigenlijk..

Na het ontbijt belde de "sergeant-majoor" naar het slaapadres van de 31ste.
We slapen in het Nahari hotel, morgen.

Vanavond slapen we op een heerlijke plek!
Warm, gezellig, druk, heel ontspannen!
We hebben een goede kamer.
Minshuku Urashima.
Hier is ook Jim Maurice van Ohenro san.

De 55 kruipt onder je huid!
Er zijn prachtige stukken, maar er zijn ook stukken die meer van hetzelfde zijn.
Gelukkig kun je af en toe door een dorpje..

We zijn het zeeaquarium gepasseerd. Geen tijd aan kunnen besteden...
De weg duurde van kwart over 7 tot kwart over 3.
Was lang genoeg.

Fijn, dat we weer twee keer de tempelrituelen konden uitvoeren.
Bij tempel 25 hebben we meegechant met een groepje van 5. Toch altijd fijn om daar onderdeel van te mogen zijn.

Morgen de 26. Overmorgen de 27, ook een henro korogashi. (waar de henro omvalt)

Vandaag was het zonnig en aangenaam van temperatuur. Ben benieuwd naar morgen!

De 24 de hotsumisakiji

Mooie klank, als je de stenen slaat tegen de grote steen

Muroto in de verte

Houtzagerij

Selfie 😅😅

Prachtig!

Tempel 25 Shinshōji

 

woensdag 29 maart 2017

Planning

Je kunt plannen wat je wilt, feit is, dat het pad gaat, zoals het gaat.
Ook als je getweeën op pad bent.

Gisteren was al duidelijk, dat de route vandaag, 27 km zou zijn.
Ik kneep hem heel erg, omdat mijn ene knie niet helemaal Ok is, de 55 meer van hetzelfde is langs de kust, ik Ferry goed ken en mijn kleine teen lichtelijk ontveld is geweest en nu, na een flink aantal kilometers opspeelt.
Dapper begonnen, met de toezegging van Ferry, dat als het niet meer ging, wij de bus namen...

Het ging niet meer, na ongeveer 10 km en het resultaat was, dat ik in mijn uppie de bus instapte en Ferry zei dat hij de hele route ging lopen!

(Waarom denkt iedereen toch, dat ik de dienst uitmaak in onze relatie?)

 
Mocht er een tsunami komen..

Vreselijk vond en vind ik het, om gescheiden te zijn. 
We zijn toch samen op stap??

De buschauffeur liet mij veel te vroeg uitstappen.
Kennelijk wist hij niet waar de Minshuku was.
Bij een winkeltje werd duidelijk, dat ik nog erg ver van M verwijderd was.
Ik kon twee uur wachten op de volgende bus, of een takishu (taxi) nemen..
Gekozen voor de laatste optie.

 
Zijn in afwachting van de kleine plantjes...de rijstvelden

Nu zit ik dus op onze slaapplek.
Bij iemand in huis, die het natuurlijk veel te vroeg vindt om al een slaper te hebben.

Werklui zijn met het schilderen van de buitenkant bezig.

 
Het boeten van de netten

Bekend verschijnsel hier...
Alles staat tegen elkaar open en het is koud in huis.
Het huis staat aan de 55, naast een benzinestation.
Het verkeer raast langs en aan de andere kant van een heleboel struikgewas, is de zee.
Als er even geen auto langsrijdt, dan kun je het ruisen van de zee horen.

Geen WiFi, helaas.
Dit blog wordt offline geschreven.

Ik moet de neiging onderdrukken, om Ferry elke vijf minuten te bellen!

Weinig foto's, helaas!

Morgen hebben we een wandeling van ca 20 km en een klimmetje naar tempel 24


dinsdag 28 maart 2017

Kōchi prefectuur

We zijn nu officieel in de prefectuur Kōchi.

Vanmorgen, tot mijn verrassing, bleek ik heel behoorlijk geslapen te hebben.

Gelukkig maar, want daardoor kon ik gemakkelijker over mijn onvrede van gisteren heen stappen.

Vandaag de hele dag gelopen met Co en Bruno, hoewel B op een gegeven moment zijn lange benen strekte en er als een speer vandoor ging.
Was gezellig lopen, ondanks het verkeer op de 55.

Aan de linkerkant regelmatig zicht op het blauwe zilte water, waar af en toe kreeftenfuiken te zien waren.

 
Op een gegeven moment zagen we ook mensen op het wad, maar wat die daar aan het doen waren, is ons niet duidelijk geworden.

Veel gerust vandaag, onderweg. Er waren vele rusthutten.
De route was ook niet lang, "maar" 20.5 km.

Morgen lopen we er 27!
Minder rusthutten, geen Lawson of 7-Eleven..
Als ik dat maar red...
Ach, in het ergste geval kunnen we een taxi nemen, de laatste 5 km.

 
We zitten nu in een Japans business hotel.
Schappelijke prijs, geen diner en ontbijt inbegrepen.(sudomari)
Vierduizend yen goedkoper dan dat ding van gisteren!

Waar ik wel moeite mee heb, is de rooklucht in dit hotel.
Er mag in Japan, nl. nog steeds gerookt worden in openbare gelegenheden.

 
Jim en Tammy zitten in een Minshuku, niet ver hiervandaan, Co en Janet zitten aan het begin van het dorp, vlakbij de onsen en Bruno slaapt weer ergens anders.

 
Toch eten we vanavond met z'n allen samen in restaurant "Join"

En morgen zien we wel weer verder...

 


maandag 27 maart 2017

Instinker..


Bij Yuki-sō, vroeg Ferry of Yoshino voor ons wilde reserveren bij Kaizan-sō. 

Nee, zei Yoshino, Uchizuma-sō is veel beter! 

Zal wel z'n vriendje zijn... 

We zijn er. 

Voor de vuile ofuro moet je twee steile trappen naar beneden. 

Voor de wc moet je een andere smalle trap naar beneden..dat belooft wat vannacht.. 

Wat heb ik een spijt dat we hier zijn.... 

De Minami-Awa-sunline was een genoegen om te lopen, maar van onze slaapplek word ik niet blij!! 

Co had willen blijven in de Shukubo bij 23, maar voor vanavond was er geen plaats voor hem, dus is hij via de 55 ook hier terechtgekomen. 

Hij deelt een kamer met een Fransman. Janet slaapt elders. 

We hebben wel vandaag voor het grootste gedeelte, samengelopen. 

Zoals je aan de foto's kunt zien, was het zonnig. Niet heel warm, maar aangenaam. 

Morgen wandelen we ca. 20 km en hopen in het White Beach Hotel een beter en vooral schoner onderkomen te hebben. 

Ik ben een beetje moe, mijn knieën protesteren en mijn voeten zijn heet.. 

Hopelijk morgen opgewektere geluiden
   

zondag 26 maart 2017

75 km voor tempel 24...


Vannacht slapen we in de shukubo van tempel 23. Voorlopig de laatste tempel.

Nu volgen 75 kmtrs langs de kust, voordat we weer moeten klimmen naar tempel 24.

Ff pauze, zeg maar. Vandaag toen we door Yoshino afgezet werden bij tempel 22, kwam er een gaijin aanlopen.  Co Mulder

We hebben gedrieën gelopen vandaag en wel bijna 23 km.

Hij slaapt ook hier en Janet, de Amerikaanse uit Tuscon slaapt hier ook. Morgen lopen we samen, hoewel we niet op dezelfde plek slapen. Janet is de eerste die haar slaapplek bereikt.

Co weet het nog niet en wij lopen een stukje verder. Er was weer een onsen bij dit hotel en dat doet een mens goed! Vanavond hebben we samen gegeten. 

We hadden helemaal geen lunch vandaag, omdat in Yuki-sō daar niet voor gezorgd werd...

Geen nood, toen we na een stevige tippel om 12 uur in Yuki aankwamen, was er een supā open. Vies vet gefrituurde spullen gekocht en buiten op wat kratjes zitten opeten. Bah!!! Zo eten we nooit in Nederland! Maar goed, voor een keertje.. Boerend kwam er steeds een beetje zuur terug..

Al lopend kwamen we bij de kust en we werden uitgenodigd, door twee vriendelijke vrouwen, om in de rusthut aan het strand, een lunch te komen gebruiken.

Sushi met gemarineerde makreeltjes, onigiri met lekkere vulling, en gekaramelliseerde zoete bataat met sesam en twee verschillende cakes. 
 Er was ook koffie en thee!

We zaten al bomvol en daarna konden we verder gerold worden, naar tempel 23. 
 Hadden we nou maar wat meer vertrouwen in de zorg van Kobo Daishi gehad, dan hadden we de vette troep niet gekocht...

De was is gedaan, de merino truitjes hangen te drogen en morgen om 6 uur worden we weer gewekt door onze telefoon.
 Zou de zon gaan schijnen, morgen?

Vandaag een heel klein beetje regen gehad.